Dolina Śnieżna to najdziksza i najtrudniej dostępna dolina w całych Tatrach — miejsce dla prawdziwych miłośników górskiej przygody. Zawieszona wysoko nad Doliną Czarną Jaworową, skrywa trzy piętra skalnych kotłów połączonych wodospadami, a jej zbocza przez większą część roku pokryte są płatami śniegu. Jeśli szukasz miejsca z dala od turystycznych szlaków, to właśnie tu.
Dolina składa się z trzech poziomów: najniższa Wielka Strąga (ok. 1780–1900 m) to rozległe, w większości trawiaste piętro, do którego spada imponująca Wielka Sikawka. Wyżej leży Srebrna Strąga (ok. 2080–2120 m) z gładkimi płytami skalnymi i Srebrną Sikawką. Najwyżej wznosi się Złota Strąga (ok. 2150–2200 m) — górne piętro doliny, niemal przez cały rok wypełnione śniegiem. Atmosfera miejsca jest surowa i pierwotna: strome progi skalne, huk wody, cisza przerywaną jedynie przez wiatr. Zimą to prawdziwy lodowy labirynt, latem zaś zielono-szara kraina skał i traw.
Doliny nie obejmuje żaden znakowany szlak turystyczny. Najlepiej widać ją z Jaworowej Polany, leżącej na zielono znakowanej ścieżce z Jaworzyny Tatrzańskiej na Lodową Przełęcz.
Jak dotrzećDawniej dolinę zwano Dolinką Lodową, a miejscowi z Jurgowa wierzyli, że pod śniegami Złotej Strągi kryje się tajemnicze Żabie Jeziorko opisywane w legendach o skarbach. Pierwsi taternicy — Ferdynand Goetel, Walery Goetel i Mieczysław Świerz — dotarli tu dopiero 23 lipca 1909 roku.
Źródło: Wikipedia (licencja CC BY-SA 4.0)