Dolina Kasprowa to jedno z tych miejsc w Tatrach Zachodnich, które zachowało swój pierwotny, dziki charakter. Ukryta w cieniu Kasprowego Wierchu (1987 m n.p.m.), ta trzykilometrowa dolina kryje w sobie dwie odrębne gałęzie, osobliwości geologiczne i jedne z najbardziej nienaruszonych zbiorowisk roślinnych w całych Tatrach.

Krajobraz doliny zachwyca swoją różnorodnością — dolna część wycięta jest w odpornych wapieniach, gdzie w skałach kryją się liczne jaskinie (w tym Jaskinia Kasprowa Niżnia z ponad 3 kilometrami korytarzy). Wyżej dolina rozdziela się na Stare Szałasiska i Dolinę Suchą Kasprową — tę drugą warto znać jako klasyczny kocioł polodowcowy. Świerkowe bory i zarośla kosodrzewiny nadają dolinie gęsty, tajemniczy klimat, a przy górnej granicy lasu rośnie blisko 350 okazów limby. Na łagodniejszych zboczach rozciąga się Kasprowa Polana, z której roztaczają się piękne widoki na okoliczne granie. Zimą dolina pogrąża się w głębokiej ciszy, latem zaś szumi Kasprowy Potok, który niżej tajemniczo znika w podziemnych szczelinach skalnych.

• Kuźnice (Zakopane) — zielony szlak przez Myślenickie Turnie na Kasprowy Wierch, przez dolną część Doliny Kasprowej; czas przejścia ok. 2:30 h w górę, ok. 2 h w dół; trudność: umiarkowana

• Dolina Kasprowa jest obecnie zamknięta dla turystów i taterników — stanowi obszar ochrony ścisłej w Tatrzańskim Parku Narodowym.
• Dawne znakowane ścieżki wewnątrz doliny zarosły lasem i kosodrzewiną — wejście do wnętrza doliny nie jest możliwe.
• Zielony szlak prowadzi jedynie przez dolną część doliny, umożliwiając podziwianie jej wylotu i charakteru.

Ciekawostką historyczną jest sztolnia w górnej części Starych Szałasisk, gdzie niegdyś wydobywano rudę żelaza — ślad dawnej górniczej przeszłości tego pozornie dziewiczego zakątka Tatr.