Dolina Białego to jedno z najpiękniejszych i najbardziej kameralnych miejsc w Tatrach Zachodnich — wąska, głęboko wcięta dolina reglowa, przez którą wartko spływa Biały Potok z licznymi progami i małymi wodospadami. Choć leży zaledwie kilka minut drogi od Zakopanego, potrafi zaskoczyć dziką, niemal surową atmosferą, którą zawdzięcza cieniowi potężnego masywu Giewontu.

Dolina ma charakter wąwozu krasowego — szczególnie w dolnym odcinku zwanym Kotłami, gdzie skały Korycisk i Kazalnica tworzą imponujące ściany. W górnej części rozwidla się na dwie odnogi: Dolinę Suchą na zachodzie i bezimienną dolinkę prowadzącą w stronę Żlebu pod Wrótka. Klimat jest tu wyraźnie surowszy niż w okolicznych dolinach — piętra roślinności są obniżone, a roślinność ma charakter regla dolnego: świerk, buk i jodła. Wiosną potok huczy i pieni się wśród skał, latem dolina oferuje przyjemny chłód i cień, a jesienią rozgrywa się tu spektakl barw buczyny tatrzańskiej.

• Droga pod Reglami (Zakopane) — szlak żółty wzdłuż Białego Potoku do Ścieżki nad Reglami: ok. 1 godz. 10 min w górę, 55 min w dół, trudność: łatwa/umiarkowana
• Ścieżka nad Reglami (szlak czarny) z Kuźnic przez Przełęcz Białego do skrzyżowania ze szlakiem żółtym: ok. 1 godz. 10 min

• Dolina objęta jest rezerwatem ścisłym im. Stanisława Sokołowskiego — obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaków.
• Przy szlaku żółtym widoczny jest otwór dolnej sztolni uranowej (dł. 270 m) — jest zagrodzony kratą i niedostępny dla turystów.
• Dolina skupia ok. 5% całego ruchu turystycznego w polskich Tatrach — w szczycie sezonu bywa tłoczno.

Ciekawostką jest blisko 100-letnia historia szlaku — obecna droga nad potokiem została zbudowana dopiero ok. 1905 roku, wcześniej pasterze omijali trudne Kotły wysoką ścieżką przez zbocza. Podobno właśnie na tutejszym upłazie słynny przewodnik Bartłomiej Obrochta grywał na skrzypcach dla góralskiego zbójnika Wojtka Matei.