Sarnia Skała (1378 m n.p.m.) to jeden z najbardziej popularnych szczytów w reglowej części Tatr Zachodnich — i nie bez powodu. Z jej wierzchołka rozciąga się jeden z najpiękniejszych widoków na masyw Giewontu, a w drugą stronę panorama Zakopanego zachwyca o każdej porze roku.

Szczyt tworzy skalistą grań o długości około 300 metrów, zbudowaną z wapieni dolomitowych. Pod skalistymi ścianami kryje się niewielka polanka zarastająca kosodrzewiną. Wiosną i latem gołe skały pokrywają się barwnymi kwiatami roślin wapieniolubnych — dębika ośmiopłatkowego, dzwonka jednostronnego czy alpejskiego jaskra. To raj dla miłośników tatrzańskiej flory. Sarnia Skała jest też miejscem botanicznie wyjątkowym: obserwuje się tu zjawisko obniżenia pięter roślinności nawet o 200 m — górna granica lasu schodzi rekordowo do 1300 m n.p.m., co spowodowane jest zacieniającym działaniem ścian Giewontu i silnymi wiatrami północno-zachodnimi.

• Kuźnice → Hala Kalatówki → Czerwona Przełęcz → Sarnia Skała — Ścieżka nad Reglami (czerwona), czas z Kalatówek na Czerwoną Przełęcz ok. 1 h 25 min, z przełęczy na szczyt ok. 10 min — łatwa
• Z Polany Strążyskiej przez Czerwoną Przełęcz — czas na przełęcz ok. 50 min, dalej 10 min na szczyt — łatwa

• Wejście na Sarnią Skałę wymaga ważnego biletu wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego.
• W sezonie letnim szczyt bywa bardzo tłoczny — warto wybrać wczesne godziny poranne.
• Na skałach szczytu zachowały się wyryte znaki pozostawione przez dawnych poszukiwaczy skarbów.

Ciekawostka dla botaników: w 1956 roku podczas zjazdu Polskiego Towarzystwa Botanicznego na Sarniej Skale odkryto jarząb turyngski — gatunek wcześniej nienotowany w Polsce. To małe drzewko, rosnące wśród kosodrzewiny od strony Zakopanego, do dziś pozostaje jednym z symboli botanicznej wyjątkowości tego miejsca.