Zwalista Turnia to jeden z tych tatrzańskich szczytów, które kryją się w bocznej grani i nie zdobywają masowej popularności, a mimo to fascynują swoim charakterem. Jej urwiste stoki, zwłaszcza po stronie Doliny Staroleśnej, robią wrażenie na każdym, kto zdecyduje się je zobaczyć na własne oczy.

Szczyt znajduje się w bocznej grani wysyłanej na południowy wschód przez Małą Wysoką, oddzielony od Baniastej Turni Zwalistą Przełęczą, a od Staroleśnego Szczytu Zwodną Ławką. W jego masywie kryje się cała plejada mniej znanych obiektów - Zwodna Baszta, Zwalisty Przechód, Zwalista Baszta, Sucha Przehyba i Sucha Kopa po stronie południowo-zachodniej, a w grani północno-zachodniej Wyżnia i Niżnia Zwalista Szczerbina, Mała Zwalista Turniczka oraz Zwalista Kopa. To miejsce dla tych, którzy cenią dziką, surową atmosferę Tatr Wysokich, z widokami na skaliste granie i głębokie doliny.

• Brak znakowanych szlaków turystycznych - szczyt dostępny jest wyłącznie dla taterników posiadających odpowiednie umiejętności i sprzęt wspinaczkowy
• Najciekawsze partie do eksploracji znajdują się od strony Doliny Staroleśnej, gdzie występują strome urwiska

• Wysokość szczytu nie jest precyzyjnie zmierzona - podawana wartość 2409 m n.p.m. bywa uważana za błędną, gdyż nieco niższa Baniasta Turnia ma ok. 2414 m
• Wejście dozwolone jedynie dla taterników, nie prowadzą tu żadne oznakowane trasy dla turystów pieszych

Polska nazwa szczytu pochodzi od jego charakterystycznego, jakby zwalonego kształtu, natomiast nazwy słowacka, niemiecka i węgierska honorują Paula Wesztera, założyciela Tatrzańskiej Polanki. Pierwsze letnie wejście odnotowano już w 1892 roku, a zimowe - w 1928 roku.