Skrajna Giewoncka Baszta to najwyższa i najbardziej okazała turnia Małego Giewontu w Tatrach Zachodnich, dobrze widoczna z Zakopanego jako charakterystyczny, skalisty punkt na grani. To właśnie jej wysokość widnieje na wielu mapach jako wysokość całego Małego Giewontu, bo z doliny wygląda po prostu najwyżej.

Turnia zbudowana jest ze skał osadowych - wapieni i dolomitów, a jej topografia jest wyjątkowo skomplikowana. Odchodzi od niej pięć grani i żeber, między którymi kryją się głębokie żleby - Żleb z Progiem, Szary Żleb czy Dwojak. Zachodnie stoki opadają do Doliny Małej Łąki, północne do żlebu Warzecha, a wschodnie do Żlebu Kirkora. To surowy, skalisty krajobraz, doceniany głównie przez taterników, choć widoczny i podziwiany przez każdego turystę idącego szlakiem pod Kondracką Przełęczą.

Jak dotrzeć na szczyt

• Szlak czerwony z Przełęczy w Grzybowcu na Wyżnią Kondracką Przełęcz prowadzi południowo-zachodnimi podnóżami turni i przecina jej zachodnie żebro - trasa ta nie prowadzi jednak na sam wierzchołek.
• Łatwe dojście na szczyt możliwe jest jedynie od strony przełęczy Bacuch - pozostałe strony opadają ścianami i skalnymi żebrami, wymagającymi doświadczenia wspinaczkowego.

Praktyczne informacje

• Wejście na sam wierzchołek to teren typowo taternicki, niezalecany dla zwykłych turystów - szlak turystyczny prowadzi jedynie u podnóża turni.
• W masywie znajduje się kilka dróg wspinaczkowych, m.in. Szarym Żlebem czy wschodnim żebrem, przechodzonych po raz pierwszy w latach 80. i 90. XX wieku.

Już w XIX wieku wspinali się tu Karol Potkański i Mieczysław Karłowicz, choć nie zostawili żadnych opisów swoich przejść - Skrajna Giewoncka Baszta kryje więc niejedną taterniczą tajemnicę.