Schlechteberg (485 m n.p.m.) to uśpiony wulkan w sercu Górnołużyckiego Kraju Wyżynnego, tuż przy granicy czesko-niemieckiej. Choć nie jest wysokim szczytem, kryje w sobie zaskakująco bogatą historię i przyrodę — a jego mieszane lasy, ogród alpejski i zabytkowa schronisko-gospoda tworzą wyjątkowy klimat.

Grzbiet Schlechteberga biegnie z północnego zachodu na południowy wschód, a trzy strome zbocza pokryte są blokami nefelin-bazanitu — efekt dawnej aktywności wulkanicznej, którą dzieli z pobliskim Kottmarem i Löbauer Berg. Południowa strona szczytu jest ciepła i sucha, północna — chłodna i wilgotna, co przekłada się na wyraźne różnice w roślinności. Zimą na północnym zboczu działa wyciąg narciarski, latem las szumi spokojnie, a z przełęczy roztaczały się niegdyś widoki aż po Karkonosze ze Śnieżką, Góry Izerskie, Jeschken i Góry Żytawskie.

• Ebersbach-Neugersdorf (droga krajowa B96, parking przy 'Wasserhäuschen' przy wierzchołku) — droga dojazdowa, trudność: łatwa — parking leży bezpośrednio przy szczycie, możliwy dojazd samochodem.

• Parking przy Wasserhäuschen dostępny bezpośrednio w pobliżu wierzchołka — dojazd drogą odchodzącą od drogi B96.
• Przy szczycie znajduje się Humboldtbaude z 1912 roku — zabytkowy budynek z ogrodem alpejskim o powierzchni ok. 2500 m². Restauracja górska jest aktualnie zamknięta (od 2009 r.), a miasto poszukuje inwestora dla tego miejsca.
• Na terenie szczytu działał w sezonie zimowym wyciąg orczykowy (zbudowany w 1970 r.) na północnym zboczu.
• Dawny 22-metrowy wieża widokowa została rozebrana w styczniu 2020 roku.

W 1861 roku miejscowi mieszkańcy zainspirowania ideami Alexandra von Humboldta założyli tu Humboldtverein — stowarzyszenie, które przez ponad 150 lat pielęgnowało naukę i ochronę przyrody na tym niepozornym szczycie. To właśnie ich pasja sprawiła, że Schlechteberg stał się lokalnym 'Hausberg' — górą w sercu społeczności.