Bělobůh (niem. Bieleboh) to jeden z tych szczytów, które zaskakują — niepozorna wysokość 497 m n.p.m., a widoki rozciągające się aż po Karkonosze i Rudawy. Na szczycie czeka wieża widokowa, przytulna górska gospoda i trochę słowiańskiej mitologii ukrytej między skałami.

Szczyt leży w Górach Łużyckich we wschodniej Saksonii, a jego charakter jest miękki i przyjazny — zalesione zbocza, spokojne ścieżki i panorama na okoliczne wzgórza: Czarny Bóg (Czorneboh), Kottmar i Löbauer Berg. Latem to idealne miejsce na rodzinny spacer, jesienią lasy wokół zamieniają się w złoto, a zimą szczyt bywa spokojny i malowniczo ośnieżony. Z 21-metrowej wieży widokowej w pogodny dzień widać pasma Gór Izerskich i Karkonoszy na południowym wschodzie oraz wschodnie Rudawy na zachodzie.

• Z Beiersdorf — na szczyt prowadzi droga dojazdowa; parking dla pieszych znajduje się ok. 400 m przed szczytem, w siodle przy Kuhbergu. Trudność: łatwa.
• Przez szczyt przebiega niebieski szlak dalekodystansowy Zittau–Wernigerode (tzw. Oberlausitzer Bergweg) — doskonała opcja dla tych, którzy chcą wpleść Bělobůh w dłuższą wędrówkę. Trudność: łatwa do umiarkowanej.
• Na szczyt prowadzi też wiele innych oznakowanych szlaków z okolicznych miejscowości.

• Na szczycie działa Naturressort Bieleboh — górska gospoda czynna od 2016 roku, z salą balową dobudowaną w 2020 roku.
• Wieża widokowa (21 m wysokości) jest ogólnodostępna i oferuje panoramiczny widok ponad koronami drzew.

Nazwa 'Bieleboh' nawiązuje do słowiańskiej mitologii — 'Běły Bóh' oznacza 'Biały Bóg', mityczny odpowiednik pobliskiego Czarnego Boga (Czorneboh). W skałach na szczycie kryje się tajemnicze 'Diabelskie Okno' — naturalna szczelina, przez którą można obserwować wschód słońca dokładnie w dniach równonocy wiosennej i jesiennej.