Kälbersteine (487 m n.p.m.) to niepozorny, a jednak zaskakująco intrygujący szczyt w Łużyckich Górach w Saksonii. Na jego wierzchołku kryje się granitodiorytowe skalne masywko z tajemnicą — badacze odkryli tu zjawisko astronomiczne, które może świadczyć o prehistorycznym sanktuarium słonecznym. To idealne miejsce na spokojną wycieczkę z nutą zagadki.

Szczyt wznosi się aż 205 m ponad dno doliny Sprewy koło Schirgiswalde, co nadaje mu wyrazisty charakter mimo umiarkowanej bezwzględnej wysokości. Stoki pokrywa głównie świerkowy las, choć gdzieniegdzie można dostrzec buki, jawory i dęby — resztki dawnej górskiej puszczy. Teren jest wilgotny i źródliskowy — liczne strumyki i małe bagienne polany tworzą urokliwą, zieloną atmosferę. Zimą cisza i śnieg nadają temu miejscu wyjątkowego uroku.

• Crostau (1 km na północ od szczytu) — punkt startowy do podejścia od strony północnej, trasa leśna, ok. 20–30 min, łatwa
• Schirgiswalde (ok. 3 km na zachód) — dłuższe podejście przez las, ok. 60–75 min, łatwe

• Na szczycie znajduje się księga wejść oraz ok. 10 dróg wspinaczkowych na skałkach granitodiorytowych.
• Przy skałach szczytowych ustawiono tablice informacyjne o projekcie archeoastronomicznym 'Götterhand' — warto je przeczytać na miejscu.
• Szczyt jest częścią trasy turystycznej 'Sonnenpfade' (Ścieżki Słońca).

Według lokalnej legendy podczas wojny trzydziestoletniej miejscowi chłopi ukrywali tu swoje bydło przed najeźdźcami — stąd nazwa 'Kälbersteine', czyli 'Cielęce Kamienie'. Naukowcy ze Sternwarte Sohland odkryli jednak, że skały szczytowe mogły służyć do obserwacji słońca przy przesileniach i równonocach już w czasach prehistorycznych.