Pamir to jedno z najbardziej odległych i dzikich miejsc na Ziemi — rozległa kraina gór i płaskowyżów w samym sercu Azji Centralnej, gdzie spotykają się Hindukusz, Karakorum, Tien-Szan i Himalaje. Nazywany 'Dachem Świata', oferuje widoki i doświadczenia, których nie znajdziesz nigdzie indziej. To miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej przygody z dala od turystycznych szlaków.

Pamir dzieli się na dwie wyraźne strefy. Zachodni Pamir to surowe, głęboko wcięte doliny i szczyty przekraczające 7000 m n.p.m. — tu wznosi się Pik Ismaila Samaniego (7495 m), najwyższy szczyt Tadżykistanu, oraz Pik Abu Ali ibn Siny (7165 m). Wschodni Pamir to zupełnie inny krajobraz — rozległe, łagodnie falujące płaskowyże na wysokości 3500–4500 m, przecięte szerokimi dolinami i otoczone łańcuchami przekraczającymi 6000 m. Latem teren jest dostępny i zaskakująco otwarty, zimą jednak zamienia się w arktyczną pustynię o ekstremalnych mrozach.

• Duszanbe (Tadżykistan) — brama do Pamiru, punkt startowy słynnej Drogi Pamirskiej (M41); przejazd do Chorogu zajmuje ok. 10–12 godz. jeepem przez malownicze przełęcze
• Osz (Kirgistan) — alternatywny punkt wejścia od północy, skąd Droga Pamirska prowadzi przez Alajską Dolinę
• Przelot do Chorogu z Duszanbe — możliwy małymi samolotami, zależnie od pogody

• Wymagane specjalne pozwolenie GBAO (Gornoбadachszańska Obwód Autonomiczny) dla obszaru Pamiru — wyrabiaj z wyprzedzeniem
• Region jest jednym z najbardziej sejsmicznych na świecie — zachowaj ostrożność
• Lodowiec Fedczenki (ponad 7515 km² obszaru lodowcowego w całym Pamirze) to najdłuższy lodowiec poza Arktyką i Antarktydą
• Najlepszy sezon: czerwiec–wrzesień; wysokogórskie wyprawy wymagają doświadczenia alpinistycznego

Nazwa 'Pamir' pochodzi prawdopodobnie ze staroirańskiego 'Pa-i-Mihr' — 'u stóp Mitry', boga Słońca. To miejsce, które od wieków fascynuje podróżników i zdobywców szczytów — i wciąż potrafi zabrać dech.