Na szczycie Śnieżki (1602 m n.p.m.) — najwyższym wierzchołku Karkonoszy i całych Sudetów — stoi jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków w polskich górach. Futurystyczne obserwatorium meteorologiczne w kształcie trzech latających talerzy przyciąga wzrok już z daleka i oferuje widoki, których nie zapomnisz przez długi czas.

Panorama ze Śnieżki jest wyjątkowa o każdej porze roku. Latem rozciągają się stąd widoki na Kotlinę Jeleniogórską, czeskie Karkonosze i przy dobrej pogodzie nawet na odległe pasma. Zimą szczyt zamienia się w arktyczny świat — pokrywa śnieżna zalega tu przeciętnie przez pół roku, a wiatr osiąga prędkości huraganu (rekordowe 234 km/h!). Zamglenie szczytu występuje ponad 300 dni w roku, więc jeśli trafisz na bezchmurny dzień, poczujesz się jak odkrywca.

• Karpacz (Wilcza Poręba) — szlak niebieski przez Śląski Dom, ok. 2,5–3 h, trudność: umiarkowana do wymagającej
• Szrenica — szlak czerwony (Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej) wzdłuż głównego grzbietu, ok. 2–3 h, trudność: umiarkowana
• Strona czeska (Pec pod Sněžkou) — szlak z czeskiej strony, alternatywa dla powrotu inną trasą

• Budynek obserwatorium wpisany jest do rejestru zabytków (od 2020 r.)
• Na miejscu działa punkt edukacji ekologicznej z przyrządami meteorologicznymi
• Najlepsze warunki widokowe — poranek, przed napływem chmur konwekcyjnych
• Zima i jesień to okresy najsilniejszych wiatrów — niezbędne ciepłe i wiatroodporne ubranie
• Szlaki od strony polskiej bywają zimą zamknięte ze względów bezpieczeństwa

Obserwatorium działa nieprzerwanie od 1975 roku jako jedna z zaledwie dwóch polskich stacji wysokogórskich włączonych do światowego systemu WMO. Budynek zaprojektowali architekci z Politechniki Wrocławskiej, a jego projekt był prezentowany na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku w 1968 roku — to chyba najsłynniejszy 'latający talerz' w polskich górach.