Smogornia (ok. 1491 m n.p.m.) to jeden z najbardziej dzikich i niedostępnych szczytów Karkonoszy — miejsce, gdzie natura rządzi się własnymi prawami, a człowiek jest jedynie gościem. Brak szlaków prowadzących bezpośrednio na wierzchołek sprawia, że to prawdziwa perła dla tych, którzy cenią surowość i ciszę.

Szczyt leży we wschodniej części Śląskiego Grzbietu, sąsiadując od zachodu z Tępym Szczytem, a od wschodu z Równią pod Śnieżką. Wierzchołek niemal w całości pokryty jest kosodrzewiną i górskimi łąkami, a jego granitowe zbocza — zbudowane z charakterystycznego granitu karkonoskiego — usiane są blokami skalnymi i rozległymi gołoborzami, zwłaszcza po stronie południowej. Wschodnie stoki podcięte są przez malownicze kotły polodowcowe Wielkiego i Małego Stawu. W różnych porach roku krajobraz zmienia tu oblicze: wiosną łąki budzą się do życia, latem dominuje zieleń kosodrzewiny, a zimą szczyt skrywa się w bieli i mgłach.

• Szlak czerwony (Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej) — przebiega ok. 300 m na północ od szczytu, przez Słonecznik; szczyt nie jest bezpośrednio dostępny dla turystów.
• Szlak zielony — prowadzi przez Kocioł Smogorni na wysokości ok. 1200 m n.p.m., od Pielgrzymów w kierunku Przełęczy Karkonoskiej; nie dociera jednak na wierzchołek.

• Szczyt jest niedostępny dla turystów — nie prowadzi na niego żaden oficjalny szlak.
• Smogornia leży na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego (Polska) oraz czeskiego KRNAP — obowiązują przepisy ochrony przyrody obu parków.
• Granica polsko-czeska przebiega kilkadziesiąt metrów na południe od szczytu.
• Na południe od szczytu biegnie czeski zimowy szlak wyznaczony tyczkami.

Smogornia jest jednym z najrzadziej odwiedzanych szczytów karkonoskich — jej dzikość i niedostępność to największy atut dla tych, którzy szukają prawdziwego, nietkniętego zakątka gór. Srebrny Potok, biorący swój początek w Kotle Smogorni, jest niemym świadkiem tej surowej, alpejskiej atmosfery.