Przełęcz Legionów to jedno z tych miejsc w Karpatach Ukraińskich, gdzie historia i dzika przyroda splatają się w wyjątkowy sposób. Leżąca na wysokości 1110 m n.p.m., na granicy obwodów iwanofrankiwskiego i zakarpackiego, przełęcz kryje w sobie opowieść o żołnierzach, którzy w środku wojennej zawieruchy przekuli surowy górski teren w przejezdną drogę.

Przełęcz wpisana jest w masyw Gorganów, ściśniętą między szczytem Tawpyszyrka (1503 m) na północy a Pantyrem (1225 m) na południu. To typowo karpacki krajobraz — gęste lasy jodłowo-bukowe, chropowate granie i cisza, którą przerywa jedynie wiatr i szum potoków. Wiosną i latem zieleń jest soczysta i intensywna, jesienią stoki płoną barwami złota i czerwieni. Zimą przełęcz staje się niedostępna — śnieg i lód skutecznie odcinają ją od świata, co tylko podkreśla jej dziki charakter.

• Od strony północnej — wieś Bystrycia (rejon nadwirniański) — droga gruntowa, dostępna dla samochodów terenowych lub ruchu pieszego, trudność: umiarkowana
• Od strony południowej — wieś Brustury (rejon tiacziwski) — analogiczna trasa przez stronę zakarpacką, trudność: umiarkowana

• Droga przez przełęcz jest trudno przejezdna dla zwykłych samochodów — zalecany pojazd terenowy lub przejście pieszo
• Zimą przełęcz jest całkowicie nieprzejezdna
• Po stronie zakarpackiej znajduje się cmentarz legionistów — warto go odwiedzić

W listopadzie 1914 roku 3. pułk piechoty Legionów Polskich, wchodzący w skład armii austro-węgierskiej, własnoręcznie wytyczył i wybudował drogę przez ten przełęcz, by sprawniej przerzucać wojska na wschodni front Wielkiej Wojny. To właśnie od tych żołnierzy pochodzi nazwa, którą nosi po dziś dzień.