Pantyr (1213 m n.p.m.) to jedna z tych górskich kulminacji w ukraińskich Karpatach, które nagradzają wędrowca czymś więcej niż tylko widokiem — to szczyt z prawdziwą historią, wpisaną dosłownie w kamień. Leży na granicy masywu Gorganów, na styku obwodów iwanofrankowskiego i zakarpackiego, i przyciąga wszystkich, którzy cenią sobie dziką, nieokrzesaną naturę Karpat.

Wierzchołek otaczają rozległe połoniny — bezleśne hale rozciągające się na wschód i zachód od szczytu, które latem mienią się zielenią, a jesienią płoną złotem i rudością. Północne stoki są strome i wymagające, południowe nieco łagodniejsze. Z grzbietu roztaczają się widoki na sąsiednie szczyty: Urię (1447 m) na zachodzie i Durnię (1709 m) na południu, a na północ prowadzi droga ku Przełęczy Legionów.

• Wieś Bystrycia (rejon nadwirniański) — najbliższa miejscowość startowa; trasa prowadzi przez stoki północne, podejście strome, trudność: umiarkowana do wymagającej.
• Od strony zakarpackiej przez południowe, łagodniejsze zbocza — alternatywa dla tych, którzy wolą spokojniejsze podejście.

• Główna ścieżka przebiega 50–70 m od właściwego wierzchołka — warto zejść z szlaku, by odwiedzić sam czubek.
• Na szczycie znajduje się słupek graniczny nr 1 dawnej granicy czechosłowacko-polskiej, zachowany w doskonałym stanie — unikat historyczny.
• Z dawnego schroniska turystycznego z 1935 roku (22 miejsca noclegowe) pozostał jedynie fundament.
• Na południowo-zachodnich stokach bierze początek potok Turbacyl.

Sama nazwa 'Pantyr' najprawdopodobniej pochodzi od niemieckiego słowa 'panzer' — bo właśnie tu, na tym szczycie, austriackie wojska zbudowały betonowy bunkier, broniący pozycji przed rosyjskim natarciem podczas I wojny światowej. To niecodzienna pamiątka, która nadaje wędrówce dodatkowy wymiar.