Dolina Chochołowska Wyżnia to jedno z tych miejsc w Tatrach Zachodnich, które nagradza wędrowca spokojem i dzikością. Zachodnie odgałęzienie górnej części Doliny Chochołowskiej prowadzi przez świerkowe lasy, ukrytą polanę i lodowcowy kocioł aż pod główną grań Tatr — to trasa dla tych, którzy cenią ciszę i autentyczny górski klimat.

Dolina zaczyna się nieco powyżej Polany Chochołowskiej i stopniowo otwiera przed wędrowcem coraz bardziej surowy krajobraz. W dolnej części otaczają ją gęste świerczyny, w których chowa się zarastająca już Polana Chochołowska Wyżnia — dawne pasterskie miejsce ze śladami szałasów. Wyżej teren staje się bardziej otwarty, a górna część doliny to imponujący kocioł lodowcowy Dziurawe, otoczony z trzech stron stromymi ścianami Wołowca, Łopaty i Czerwonego Wierchu, wznoszącymi się 300–350 m ponad dno. Piargi, bloki morenowe i kosówka tworzą surową, ale hipnotyzującą scenerię. Na progu skalnym poniżej Kopy (1596 m) biją źródła dające początek Wyżniemu Chochołowskiemu Potokowi. Zimą dolina pokrywa się śniegiem i nabiera bajkowego charakteru, latem zaś kwitną tu górskie rośliny, a cisza przerywa jedynie szum wody.

• Z Polany Chochołowskiej — szlak zielony, czas przejścia ok. 2:30 h w górę, ok. 2 h w dół, trudność: umiarkowana. Szlak wyprowadza przez kotlinę zwaną Szeroką Ulicą na przełęcz Zawracie między Wołowcem a Rakoniem, gdzie łączy się z niebieskim szlakiem graniowym.

• Dolina leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp oraz zakaz schodzenia ze szlaków.
• Dojście na Polanę Chochołowską od parkingu w Siwej Polanie zajmuje ok. 1:45 h (droga asfaltowa lub rower).

Zielony szlak przez dolinę to najstarszy szlak w Dolinie Chochołowskiej — wytyczono go już w 1901 roku. A w zimie 1944/45 szałasy na Polanie Chochołowskiej Wyżniej służyły jako kwatera sztabu radzieckich partyzantów kapitana Tichonowa — historia, której próżno szukać w przewodnikach.