Vajskovská dolina to jedna z najbardziej dzikich i urokliwych dolin południowej strony Niżnych Tatr na Słowacji. Rozległa, zalesiona i spokojna, kryje w sobie wodospad, polodowcowe kotły i smutne ślady historii — wszystko to w granicach Parku Narodowego Niżne Tatry. Jeśli szukasz miejsca z dala od tłumów, ta dolina jest właśnie dla ciebie.

Dolina podchodzi pod główną grań Niżnych Tatr między szczytami Kotliská (1937 m) a Deresze (2004 m). Większość jej obszaru pokrywają gęste lasy, które w górnych partiach ustępują kosodrzewinie, a na grani — trawiastemu piętrze halnemu. Wschodnie zbocza kryją rozległe polany, a w grzbiecie Baby liczne skały i turnie. Największe wrażenie robią strome żleby i filary wschodniej Skalki oraz południowych stoków Kotlisk, opadające ku polodowcowemu kotłu w zamknięciu doliny. Zimą to teren lawinowy — należy zachować szczególną ostrożność. W każdej porze roku dolina ma swój niepowtarzalny klimat: wiosną szumią potoki, latem lasy dają przyjemny chłód, jesienią złocą się zbocza.

• Dolná Lehota — szlak zielony, ok. 4 h 20 min w górę do wodospadu Vajskovský vodopad, trasa umiarkowana
• Rozdroże Dve vody — szlak do pomnika ofiar lawiny w Dolinie Kulichovej, ok. 40 min, łatwy
• Schronisko Štefánika — szlak przez sedlo Príslop na Krížske sedlo, ok. 2 h 50 min, umiarkowany

• Prawie cała dolina leży w granicach Parku Narodowego Niżne Tatry — obowiązują przepisy parkowe.
• Zachodnie zbocza powyżej 880 m n.p.m. objęte są rezerwatem przyrody Skalka.
• Zimą ze stromych zboczy górnej części doliny schodzą lawiny — wejście poza szlak odradzone.
• Szlak zielony kończy się przy wodospadzie (ok. 1300 m n.p.m.) — dalej nie ma oznakowanej trasy.

W latach 1969–1974 dolina stała się miejscem historycznej aklimatyzacji pierwszych kozic sprowadzonych z Tatr — to właśnie tutaj te piękne zwierzęta nauczyły się żyć w Niżnych Tatrach.