Údolí Bílého potoka to malownicza dolina na wschodnim krańcu Gór Żytawskich, gdzie granica polsko-czeska... a właściwie niemiecko-czeska, biegnie wprost dnem doliny. To miejsce dla tych, którzy szukają spokoju, skalnych formacji i lasów o niemal pierwotnym charakterze.

Dolina wznosi się łagodnie w kierunku południowym, od 290 do 478 m n.p.m., otoczona sześcioma szczytami - Mühlsteinbergiem, Straßbergiem, Loupežnickým vrchem, Podkovą, Popovą skálą i Sedleckým Špičákem. Zachodnie zbocza są bardziej urozmaicone, ze stromymi, ponad stumetrowymi ścianami i grupami skalnymi, wschodnie zaś łagodniejsze i mniej strukturalne. Wiosną i latem dominuje zieleń mieszanych lasów, jesienią okolica nabiera złocistych barw, a zimą ciche, ośnieżone stoki sprzyjają wędrówkom na nartach biegowych. Świerkowe drzewostany mocno ucierpiały od kornika, ale wciąż można natrafić na fragmenty naturalnych lasów mieszanych.

Jak dotrzeć

• Z Hartau (skraj miejscowości) - szlak wiodący doliną, ok. 3,5 km do przełęczy na grzbiecie głównym, trasa łatwa do umiarkowanej
• Trzy szlaki transgraniczne umożliwiają przejście granicy pieszo, na nartach lub rowerem

Praktyczne informacje

• W górnej części doliny znajdują się obszary dawniej chronione ze względu na gniazdujące tu sokoły wędrowne, puchacze, sóweczki i bociany czarne
• W dolinie działa 16 ujęć wody pitnej zaopatrujących Żytawę, część z nich powstała już w latach 1874-1876
• Popularne cele wycieczek to Fuchskanzel po stronie niemieckiej oraz Popova skála (Pfaffenstein) po stronie czeskiej

Ciekawostka: na szczycie Loupežnický vrch niegdyś stał zamek strzegący średniowiecznego szlaku handlowego z Czech do Żytawy, zburzony w XV wieku i ostatecznie zatarty przez późniejszy kamieniołom bazaltu.