Prachovskie Skały to jeden z najbardziej urzekających labiryntów piaskowcowych w Czechach — miejsce, gdzie wąskie przełęcze, strzeliste iglice i ukryte platformy widokowe tworzą niepowtarzalny świat sam w sobie. Leżące zaledwie 5–7 km na północny zachód od Jičína, wchodzą w skład Chronionego Obszaru Krajobrazu Czeski Raj i przyciągają co roku około 300 000 odwiedzających.

Krajobraz jest tu wyjątkowo zróżnicowany — między skalnymi ścianami rosną stare sosny, ścieżki wijją się przez cieniste wąwozy i nagle otwierają na panoramiczne punkty widokowe z imionami własnymi. Wiosną skały pokrywają mchy i wczesne kwiaty, latem cień w wąwozach przynosi ulgę od upału, jesienią rude barwy lasu mieszają się z szarością piaskowca. Zimą, pokryte śniegiem i szronem, wyglądają jak ze starej ryciny. Teren jest ogólnie łatwy do umiarkowanego, z dobrze oznakowanymi ścieżkami, ale miejscami wymaga uwagi na nierównym podłożu.

• Jičín (parking przy wejściu do rezerwatu) — znakowane szlaki turystyczne, ok. 10–15 min od centrum, łatwy do umiarkowanego
• Przystanek autobusowy/kolejowy Jinolice lub Hrdoňovice — rezerwat jest dobrze skomunikowany transportem publicznym

• Wstęp do rezerwatu jest płatny; wspinacze zrzeszeni w ČHS lub organizacji członkowskiej UIAA mają wstęp bezpłatny
• Sezon turystyczny trwa cały rok; sezon wspinaczkowy od 1 kwietnia do 31 października
• Wspinacze mogą poruszać się poza wyznaczonymi ścieżkami, wyłącznie po okazaniu ważnej legitymacji członkowskiej
• Dla turystów przygotowano trzy pętle widokowe
• W środku rezerwatu znajduje się kąpielisko Pelíšek (zaniedbane — sprawdź aktualny stan)

Masyw skalny powstał w kredzie jako osady płytkiego morza, a jego historia ludzka sięga epoki kamienia — przez wieki był naturalną twierdzą słowiańskich plemion. Spopularyzowały go piosenka Ivana Mládka oraz bogata tradycja wspinaczkowa sięgająca końca XIX wieku.