Słowacki Pieniński Park Narodowy to prawdziwy klejnot w koronie Karpat — najmniejszy park narodowy na Słowacji, ale za to jeden z najbardziej urzekających. Jego sercem jest przełom Dunajca, gdzie rzeka tnie wapienne skały głębokimi meandrami, tworząc widoki zapierające dech w piersiach. Kto tu trafi, ten rozumie, dlaczego ochroną tego miejsca zajmowano się już w latach 20. XX wieku.

Park leży na pograniczu słowacko-polskim, w pobliżu Czerwonego Klasztoru — głównej osady i bramy do pienińskich przygód. Krajobraz zmienia się tu spektakularnie: pionowe wapienne ściany opadają wprost do rzeki, a nad nimi rozciągają się łąki i lasy jodłowo-bukowe pełne endemicznych gatunków. Wiosną kwitną tu unikalne rośliny, w tym chryzantema pieniańska rosnąca wyłącznie w Pieninach po obu stronach granicy. Jesienią skały i lasy płoną złotem i czerwienią, czyniąc park jednym z najpiękniejszych miejsc do spacerów w całych Karpatach. Zimą cisza i śnieg nadają temu miejscu zupełnie inny, niemal mistyczny charakter.

• Czerwony Klasztor (parking przy wiosce) — szlak wzdłuż Dunajca, łatwy, widokowy, idealny na rodzinny spacer
• Haligovce — szlak do Haligovskich Skał, umiarkowany, widoki na wapienne ostańce i doliny
• Lesnica — punkt wyjścia w kierunku Małych Pienin i grzbietu granicznego, trasy umiarkowane do wymagających

• Park narodowy — obowiązują zasady ochrony przyrody, nie wolno schodzić ze szlakowanych ścieżek w strefach ścisłej ochrony
• Spływy tratwami po Dunajcu startują z okolic Czerwonego Klasztoru — sezon od wiosny do jesieni
• Rezerwat ścisły Prełom Dunajca (362 ha) — najbardziej wartościowy przyrodniczo obszar parku
• Na terenie parku i w okolicy można spotkać niedźwiedzie brunatne i rysie — zalecana ostrożność

Pieniński Park Narodowy ma szczególne miejsce w historii ochrony przyrody — w 1932 roku ogłoszono tu pierwszy międzynarodowy park przyrody w Europie, wspólny projekt słowacki i polski. To tradycja, z której obie strony granicy są do dziś dumne.