Park Narodowy Niżne Tatry (słow. NAPANT) to największy park narodowy na Słowacji — rozległy, dziki i zaskakująco różnorodny. Rozciąga się między dolinami Wagu i Hronu, a jego szczyty, lasy i wapienne skały tworzą krajobraz, który zachwyca o każdej porze roku. Jeśli szukasz gór nieco mniej zatłoczonych niż Wysokie Tatry, to właśnie tu znajdziesz swoje miejsce.

Park zajmuje ponad 728 km² i obejmuje całe pasmo Niżnych Tatr. Najwyższy szczyt — Ďumbier (2043 m n.p.m.) — dominuje nad zachodnią częścią, natomiast wschodnia część skupia się wokół Kráľovej holi, spod której wypływają aż cztery słowackie rzeki: Wag, Hron, Hnilec i Hornád. Lasy bukowe, jodłowe i świerkowe pokrywają około 70% powierzchni parku, a powyżej 1500 m n.p.m. zaczyna się charakterystyczne piętro kosodrzewiny. Zimą teren przyciąga narciarzy, latem — piechurów i rowerzystów. Wapienne urwiska i gruzowiska kryją wyjątkowo bogatą florę, a w spokojnych zakątkach parku można spotkać niedźwiedzie, wilki, rysie, a nawet kozice tatrzańskie.

• Brezno lub Liptovský Mikuláš — główne miasta bramowe do parku, dobry punkt startowy dla większości szlaków w kierunku Ďumbiera i Kráľovej holi.
• Czertovica (przełęcz) — naturalna granica między zachodnią i wschodnią częścią parku, popularne miejsce startowe dla wędrówek grzbietem.

• Park narodowy objęty jest ścisłą ochroną — należy poruszać się wyłącznie wyznaczonymi szlakami.
• Na terenie parku żyje reintrodukowana populacja kozicy tatrzańskiej — zachowaj ciszę i dystans.
• Część obszarów może być sezonowo niedostępna ze względu na ochronę przyrody.

Ciekawostka: populacja kozic w Niżnych Tatrach pochodzi od zaledwie 30 osobników sprowadzonych z Tatr Wysokich i Bielańskich w połowie lat 70. XX wieku — dziś jest to prężna, samowystarczalna gromada, będąca dumą parku.