Ludárova hoľa (1732 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów Niskich Tatr, które nagradzają wytrwałych — odległy, pozbawiony oznakowanych szlaków i właśnie dlatego wyjątkowo cichy. Jeśli szukasz miejsca z panoramicznym widokiem bez tłumów, to jest właśnie ono.

Szczyt leży w grzbiecie odchodzącym na północ od Ďumbieru, ponad Ludárową Doliną. Wierzchołek i grzbiet mają charakter hôľny — otwarte hale z nieciągłymi płatami kosodrzewiny — co oznacza rozległy widok dookoła. W sprzyjających warunkach widać wiele szczytów Niskich Tatr, a także Tatry, Góry Choczańskie, Małą Fatrę i część Gór Veporskich. Wiosną hale pokrywają się trawami, latem dominuje zieleń kosodrzewiny, a jesienią cały grzbiet płonie złotem i rudością. Zimą to teren wymagający doświadczenia w górach wysokich.

• Z głównego grzbietu Niskich Tatr — brak oznakowanego szlaku; najłatwiejszy dostęp prowadzi z grzbietu głównego przez Baňę (1859 m), zejście na północ ku wierzchołkowi; trudność: wymagająca, tylko dla doświadczonych turystów.

• Szczyt leży na terenie Narodowej Rezerwaty Przyrody Ďumbier — ruch turystyczny jest tu niepożądany; przed wizytą warto zapoznać się z aktualnymi przepisami Parku Narodowego Niskie Tatry.
• Brak oznakowanych szlaków — konieczna umiejętność nawigacji w terenie bezdrożnym.

Ludárova hoľa należy do zlewni Wagu — wody ze wschodnich stoków odprowadza Potok Ludárov, a z zachodnich rzeczka Bystrá, obie wpadające do Štiavnicy. To mały, ale urokliwy szczegół hydrologiczny tego odległego zakątka Niskich Tatr.