Babiogórski Park Narodowy to jedno z najcenniejszych przyrodniczo miejsc w polskich Karpatach — królestwo dzikich lasów, torfowisk i alpejskich hal, gdzie na stosunkowo niewielkiej przestrzeni natura zaskoczy cię niemal wszystkimi piętrami roślinności górskiej. Na szczycie Diablaka (1725 m n.p.m.) poczujesz się jak w prawdziwych Alpach, choć jesteś zaledwie w Beskidach.

Masyw Babiej Góry zmienia charakter wraz z wysokością — od bukowych i jodłowych lasów regla dolnego, przez świerkowe gęstwiny regla górnego, aż po rozległe płaty kosodrzewiny i surowe, skaliste piętro alpejskie tuż pod szczytem. Wiosną zbocza pokrywają kobierce zawilców i czosnku niedźwiedziego, latem szczytowe partie kuszą rozległymi panoramami na Tatry i słowacką Orawę, jesienią las płonie kolorami, a zimą park zamienia się w surowy, śnieżny krajobraz — od 2023 roku udostępniony też dla narciarzy w ramach pilotażowego programu.

• Zawoja-Markowe Szczawiny — szlak czerwony (główna grań), ok. 2,5–3 h w górę, trasa umiarkowanie trudna
• Zawoja-Przełęcz Krowiarki — szlak żółty od strony przełęczy, dobry wariant dla powrotu lub krótszej wycieczki, umiarkowany

• Poruszanie się wyłącznie oznakowanymi szlakami turystycznymi — wchodzenie poza szlak jest zabronione.
• Park odwiedza ponad 100 tysięcy turystów rocznie — w sezonie letnim i jesiennym szlaki bywają zatłoczone; warto wybrać się wcześnie rano.
• Ośrodek Edukacyjny BgPN w Zawoi prezentuje walory przyrodnicze parku — warte odwiedzenia przed wejściem na szlak.
• Jazda na nartach dozwolona wyłącznie przy odpowiedniej pokrywie śniegowej i na wyznaczonych odcinkach, w ramach programu pilotażowego.

Symbolem parku jest okrzyn jeleni — rzadka roślina, która przez długie lata rosła w Polsce wyłącznie tutaj. Wśród zwierząt możesz spotkać niedźwiedzia brunatnego, wilka i rysia, a nad potokami — wydry i pluszcze. Babia Góra to jedno z tych miejsc, które zostają w pamięci na długo.