Scheibeberg to niewielki, ale ciekawy szczyt we Wschodnich Łużycach Górnych, wznoszący się nad doliną Mandawy. Choć porośnięty gęstym lasem i pozbawiony spektakularnych szczytowych widoków, kryje w sobie sporo geologicznych i przyrodniczych niespodzianek, które docenią miłośnicy spokojnych leśnych wędrówek.

Góra rozciąga się na długości około półtora kilometra i dzieli się na trzy szerokie kopuły, z których najwyższa to Rudolfshöhe z charakterystycznym głazem z napisem 'Rudolfs Höhe 1907'. Wschodnie zbocze zdominowane jest przez duży, widoczny z daleka kamieniołom bazaltu, gdzie do dziś prowadzone jest wydobycie. Latem las oferuje przyjemny cień, a wiosną i wczesnym latem na południowych stokach można podziwiać bogatą florę, w tym storczyki i rzadkie rośliny stepowe. Okolica jest cicha, mało uczęszczana i idealna dla tych, którzy szukają kontaktu z naturą z dala od tłumów.

Jak dotrzeć na szczyt

• Mittelherwigsdorf lub Hainewalde — szlaki leśne, ok. 30-45 minut, trasa łatwa
• Alternatywnie od strony Bertsdorf-Hörnitz przez dolinę Roschertal

Praktyczne informacje

• Czynny kamieniołom bazaltu na wschodnim zboczu — zachować ostrożność i nie zbliżać się do krawędzi wyrobiska
• Na szczycie znajduje się głaz pamiątkowy 'Rudolfs Höhe' z 1907 roku
• Na południowym stoku zachowały się kamienie graniczne z 1800 roku oznaczone literami 'Z' i 'A H'
• Przy skraju lasu, poniżej kamieniołomu, stoi 'Ursulastein' — kamień pamiątkowy z widokiem na dolinę Mandawy

Ciekawostką jest to, że w latach 1928-1942 lokalny badacz-amator Oskar Mießler skatalogował na obszarze trzech kilometrów kwadratowych aż 400 gatunków roślin kwiatowych, a w 2004 roku odkryto tu rzadkie minerały — hialit i aragonit.