Gohrisch to jeden z tych szczytów, które potrafią zaskoczyć — niewielki, bo zaledwie 448 m n.p.m., a jednak oferujący panoramę rozciągającą się nad niemal całą Szwajcarią Saską i kawałkiem czeskiej. To płaskowyżowy stołowy Berg z charakterem, otoczony innymi skalnymi ostańcami, zwany wraz z sąsiadami 'obszarem skał'.

Krajobraz wokół Gohrisch jest typowy dla lewobrzeżnej Szwajcarii Saskiej: piaskowcowe masywy unoszące się ponad lasami i wioskami, a ze szczytu wzrok biegnie swobodnie w każdą stronę świata. Na południe widać Zschirnsteine i czeski Děčínský Sněžník, na północ — Lilienstein i prawobrzeżne równiny, na wschód — Schrammsteine i Wielki Winterberg, a na zachód — Pfaffenstein, Königstein i pasma Rudaw Wschodnich. Latem szczyt tętni życiem, jesienią barwy lasu robią niesamowite wrażenie, a zimą, gdy skały pokrywa szron, atmosfera staje się niemal bajkowa.

• Parking przy drodze Kurort Gohrisch – Papstdorf (państwowy parking dla pieszych) — czerwona kropka (szlak Malerweg), 20–40 minut w zależności od wybranej trasy, łatwy do umiarkowanego
• Wejście wschodnie — bezpośrednia i najkrótsza droga do pawilonu na płaskowyżu szczytowym, łatwe
• Stare wejście (południowo-zachodnie / zachodnie) — najwygodniejsza trasa, używana już przed 1886 rokiem, łatwe
• Wejście przez Falkenschlucht — najbardziej wymagający wariant, umiarkowanie trudny

• Wejścia na szczyt wyposażone są w metalowe drabinki, stopnie i kraty (wymienione ok. 2010/2011), które ułatwiają wspinaczkę po stromych partiach skalnych.
• Na wschodnich zboczach znajduje się zabytkowy Specksteinstollen — stary sztolnik górniczy, dziś zimowisko nietoperzy; wejście do tunelu jest zamknięte dla zwiedzających.
• Gohrisch leży na szlaku Malerweg — głównym szlaku pieszym Szwajcarii Saskiej, co pozwala połączyć wejście z dłuższą wędrówką przez region.
• Na szczycie stoi odbudowana w 1998 roku ośmioboczna drewniana altanka przy wschodnim punkcie widokowym.

Ciekawostka historyczna: podczas wojny trzydziestoletniej mieszkańcy okolicznych wiosek ukrywali się w naturalnej szczelinie skalnej na szczycie, zwanej dziś 'Szwedzką Jaskinią'. Nazwa Gohrisch pochodzi zaś od słowiańskiego słowa 'gora', czyli po prostu — góra.