Großer Zschirnstein to najwyższy szczyt niemieckiej części Gór Połabskich – i choć 560 metrów nie brzmi imponująco, ten piaskowcowy stołowy góra robi wrażenie swoim charakterem, rozległymi widokami i dziką atmosferą Saskiej Szwajcarii. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż zwykłej przechadzki.

Płaski wierzchołek kryje kilka niespodzianek: skalne zagłębienia zwane 'Rabenbad' (Kąpielisko Kruków), powstałe przez szczególne wietrzenie piaskowca, oraz pozostałości po małym kamieniołomie bazaltowym. Z południowego punktu widokowego rozciąga się jedna z najbardziej rozległych panoram w całej Saskiej Szwajcarii – widać stąd Skały Schramm, Wielki Winterberg, Zirkelstein, a przy dobrej widoczności nawet Drezno i czeskie szczyty jak Milleschauer czy Jeschken. Wiosną las otaczający plateau wypełnia się zielenią, jesienią płonie kolorami – każda pora roku ma tu swój urok.

Jak dotrzeć na szczyt

• Kleingießhübel (parking przy wiosce) — szlak przez las na wschód, następnie podejście na plateau, ok. 1–1,5 godz., umiarkowane trudności
• Od strony wschodniej — nowy dostęp wykorzystywany przez Forststeig (otwarty 2018), zejście tradycyjną północną ścieżką

Praktyczne informacje

• Szczyt leży w granicach obszaru chronionego Landscape Protection Area Sächsische Schweiz oraz stref Natura 2000 (FFH i ptasi) – obowiązują przepisy ochronne.
• Forststeig, długodystansowy szlak leśny otwarty w 2018 r., prowadzi przez Großer Zschirnstein – można połączyć wizytę z dłuższą wędrówką.
• Przy południowym cyplu szczytu znajdują się dwa gipsy skalne dla wspinaczy: Großer i Kleiner Zschirnsteinturm. Droga wspinaczkowa 'Südwand' (IV) jest jednym z zaledwie trzech wyjątków od zakazu wspinaczki na masywach w Saskiej Szwajcarii.
• W pobliżu szczytu (od wschodu) granica czesko-niemiecka biegnie ok. 700 m od wierzchołka.

Na południowym cyplu stoi replika tzw. Nagelscher Säule – słupa triangulacyjnego upamiętniającego Augusta Nagla, który kierował pomiarami geodezyjnymi Saksonii w XIX wieku. Oryginał zaginął około 1900 roku, a kopię odsłonięto w maju 2011 roku.