Eisberg to niewielkie, ale urokliwe wzniesienie we wschodniej Górnych Łużycach w Saksonii, sięgające 330 metrów nad poziomem morza. To miejsce kryje w sobie geologiczną historię wartą odkrycia — szczyt powstał z zastygłej lawy nefelinobasanitowej, która zatrzymała się nad dawnym kominem wulkanicznym. Spokojny, leśny charakter tego wzgórza sprawia, że wizyta tutaj to prawdziwa chwila wytchnienia od codziennego zgiełku.

Kopuła Eisbergu pokryta jest dziś gęstym lasem dębów szypułkowych i kolczastymi zaroślami, które nadają okolicy dziki, naturalny charakter. Przez wiele stuleci działały tutaj dwa kamieniołomy dostarczające budulec pobliskim miejscowościom — dziś po ich działalności pozostały jedynie ślady pochłonięte przez roślinność. W sąsiedztwie, zaledwie 400 metrów na południowy wschód, wznosi się wzgórze Langer Berg, które tworzy z Eisbergiem interesujący duet krajobrazowy. Latem gęsty liściasty las zapewnia przyjemny cień, jesienią zaś barwy dębów tworzą malowniczą scenerię.

• Großhennersdorf (przy drodze federalnej B178) — wzgórze leży bezpośrednio przy tej drodze, po zachodniej stronie miejscowości; dojście piesze od pobocza drogi jest krótkie i niewymagające, trudność: łatwa.

• Szczyt i dawne kamieniołomy są całkowicie zarośnięte lasem dębowym i zaroślami — nie ma wyznaczonego punktu widokowego na samej kopule.
• Dobry punkt do łączenia z pobliskim wzgórzem Langer Berg, odległym o około 400 m na południowy wschód.

Eisberg to żywy dowód na wulkaniczną przeszłość tej części Łużyc — głębiej pod dębami skrywa się granodioryty seidenbergskie, na których spoczęła zastygła lawa sprzed milionów lat. To mały, ale fascynujący geologiczny świadek dawnych sił natury.