Przełęcz Okole na wysokości 1193 m n.p.m. to dzikie, niemal zapomniane siodło w ukraińskich Karpatach, leżące na granicy dwóch rajjonów Zakarpacia. Rozciąga się tu panorama między masywem Gorganów a Świdowcem — dla miłośników dzikiej górskiej natury to prawdziwy skarb z dala od turystycznych tłumów.

Przełęcz wciśnięta jest między górę Bratkiwśką (1788 m) należącą do Gorganów oraz Tatarukę (1711 m) w masywie Świdowca. Krajobraz jest surowy i autentyczny — rozległe połoniny, gęste połacie karpackiego lasu i ciszę przerywają jedynie szum wiatru i śpiew ptaków. Na południowy wschód od przełęczy biorą początek źródła Czarnej Cisy, na zachód rozciąga się dolina rzeki Turbat i potok Hładyn. Wiosną i latem okolica zachwyca bujną zielenią, jesienią płonie kolorami, zimą zaś staje się niedostępna i całkowicie dzika.

• Od strony wsi Czorna Tysa (rejon rachiwski) — droga gruntowa, trudna do przejechania samochodem osobowym; zalecany pojazd terenowy, motocykl lub przejście pieszo. Czas dojścia zależy od punktu startowego w dolinie.
• Od strony wsi Brustury (rejon tiacziwski) — alternatywne podejście od zachodniej strony przełęczy, dolina rzeki Turbat.
• Przez przełęcz przebiega szlak turystyczny łączący główny grzbiet masywu Świdowca (góra Trojaska) z górą Bratkiwśką.

• Droga przez przełęcz jest gruntowa i trudnoprzejezdna — nadaje się wyłącznie dla pojazdów z napędem 4x4, motocykli terenowych lub pieszych.
• Zimą przełęcz jest całkowicie nieprzejezdna i niebezpieczna.
• Najlepszy czas na wizytę: lato i wczesna jesień.

Przełęcz Okole leży na historycznym pograniczu dawnych ziem Rusi Karpackiej, a okoliczne doliny od wieków zamieszkiwali huculski pasterze prowadzący swoje stada na połoniny — do dziś atmosfera tych miejsc przywołuje ducha dawnej górskiej kultury.