Czarna Klewa (1719 m n.p.m.) to jedno z bardziej odludnych wzniesień Gorganów Wewnętrznych w ukraińskich Karpatach — szczyt dla tych, którzy cenią ciszę, dzikość i brak tłumów. Nie znajdziesz tu kolejek ani znakowanych szlaków z drogowskazami co sto metrów, za to dostaniesz coś cenniejszego: prawdziwie nieokiełznany kawałek Karpat.

Grzbiet Bratkowski, na którym leży Czarna Klewa, słynie z wyjątkowej suchości i gęstych zarośli kosodrzewiny, które skutecznie utrudniają poruszanie się po grani. Poniżej granicy lasu dominują rozległe lasy świerkowe, wyżej teren otwiera się na kamieniste rumowiska i połacie górskiej sosny. Z wierzchołka roztacza się widok na sąsiednią górę Ruska (1677 m) na zachodzie oraz grzbiet Krywyj Hruń na północnym wschodzie. Na północnych stokach biorą początek źródła rzeki Bystrycy Nadwórniańskiej — warto o tym pamiętać, bo właśnie tu rodzą się wody, które płyną daleko w dół do dolin.

• Czarna Tysa (wieś) — podejście od strony południowej, brak oznakowanego szlaku, teren wymagający, kosodrzewina utrudnia marsz graniem — wymagające

• Na szczycie stoi słupek dawnej granicy polsko-czechosłowackiej nr 35 — unikatowa historyczna pamiątka.
• Szczyt leży na granicy obwodów iwanofrankowskiego i zakarpackiego.
• Grzbiet Bratkowski jest znany z wyjątkowej suchości — zaplanuj odpowiednie zapasy wody.
• Zalesione podejścia i zarośla kosodrzewiny sprawiają, że orientacja w terenie bez map offline jest bardzo utrudniona.

Na szczycie stoi słupek granicznej linii polsko-czechosłowackiej z numerem 35 — milczący świadek historii, który przetrwał zmiany granic i epok. Czarna Klewa to szczyt dla tych, którzy lubią odkrywać miejsca z duszą.