Park Krajobrazowy Beskidu Małego to jeden z tych zakątków polskich Karpat, który potrafi zaskoczyć nawet doświadczonego wędrowca. Rozległy obszar ponad 257 km² na pograniczu województw małopolskiego i śląskiego kryje dwie odrębne grupy górskie, jaskinie, rezerwaty przyrody i widoki, które zostają w pamięci na długo. Jeśli szukasz spokojniejszej alternatywy dla zatłoczonych szlaków Tatr czy Beskidu Śląskiego — jesteś we właściwym miejscu.

Park przecina dolina Soły, dzieląc go na wschodni Beskid Andrychowski z kulminacją Łamanej Skały (929 m) oraz zachodnie pasmo Magurki Wilkowickiej ze szczytem Czupel (933 m). Teren zbudowany jest głównie z piaskowców godulskich, a na południu pojawiają się wapienie i łupki — to właśnie im park zawdzięcza liczne jaskinie, które czekają na odkrycie. Jesienią bukowe lasy płoną złotem i czerwienią, wiosną ścieżki pachnią żywicą i dziką czosnkiem, a zimą spokój zasypanych śniegiem grzbietów jest wręcz medytacyjny.

• Wilkowice / Bielsko-Biała — punkt startowy na pasmo Magurki Wilkowickiej i szczyt Czupel (933 m), trasy o różnym stopniu trudności — łatwe do umiarkowanych.
• Andrychów / Targoszów — wyjście w stronę Beskidu Andrychowskiego i Łamanej Skały (929 m), teren umiarkowanie wymagający.

• Na terenie parku funkcjonują trzy rezerwaty przyrody: Szeroka w Beskidzie Małym, Zasolnica i Madohora — w ich obrębie należy poruszać się wyłącznie wyznaczonymi ścieżkami.
• Park posiada otulinę o powierzchni ponad 227 km², która dodatkowo chroni okoliczne krajobrazy.
• Obszar leży na pograniczu dwóch województw — warto sprawdzić aktualne przepisy lokalne przed wizytą.

Ciekawostką są liczne jaskinie rozwinięte w południowej, wapiennej części parku — to rzadkość w tej części Beskidów i prawdziwa atrakcja dla miłośników geologii oraz podziemnych eksploracji.