Groniczki (833 m n.p.m.) to cichy, leśny szczyt w Grupie Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym — idealne miejsce dla tych, którzy cenią spokój, zapach lasu i wędrówkę z dala od tłumów. Szczyt leży na głównym grzbiecie tej niewielkiej grupy górskiej i jest jednym z punktów popularnego Małego Szlaku Beskidzkiego.

Groniczki są w całości pokryte mieszanymi lasami, które nadają im wyjątkowy, leśny charakter. Rosną tu bardzo stare jawory, a w podszycie można wypatrzyć napalnicę purpurową — roślinę rzadko spotykaną w tej części Beskidów. Z południowych stoków szczytu, tworzących rozległy i głęboki kocioł, bierze początek potok Żarnówka Duża. Grzbiet przebiega na granicy powiatu bielskiego i żywieckiego, więc wędrując tędy, dosłownie stawiasz stopę w dwóch powiatach naraz. Jesienią las nabiera złotych i rudych barw, wiosną rozbrzmiewa ptasim śpiewem — każda pora roku ma tu swój urok.

• Mały Szlak Beskidzki (odcinek Zapora Porąbka – Bielsko-Biała) — szlak prowadzi grzbietem przez Groniczki; czas przejścia całego odcinka: ok. 4:05 h (↑ 4:25 h), trudność: umiarkowana
• Od strony przełęczy U Panienki (739 m) — krótkie podejście grzbietem, łatwe
• Od strony Gaików (810 m) — krótki odcinek z sąsiedniego wzniesienia, łatwy

• Przez szczyt przebiega granica administracyjna między wsią Kozy (powiat bielski) a Żarnówką Dużą — częścią Międzybrodzia Bialskiego (powiat żywiecki)
• Brak infrastruktury szczytowej — ani schroniska, ani tablicy widokowej; szczyt jest w całości leśny

Ciekawostka historyczna: w niemieckich wydawnictwach turystycznych z przełomu XIX i XX wieku Groniczki figurowały pod nazwą 'Hanslik' — ta stara nazwa przypomina o wielokulturowej przeszłości tego regionu.