Jezioro Osturniańskie to jedno z tych miejsc, które zaskakuje ciszą i dziką urodą — ukryte w lasach Spišskiej Magury, powstało w naturalny sposób, gdy osuwisko zablokowało boczną dolinę. To nie jest kurort ani popularny cel wycieczkowy, lecz właśnie ta surowość sprawia, że odwiedzający czują się tu jak odkrywcy.

Jezioro otoczone jest gęstym lasem z wyraźnym udziałem świerka pospolitego i jodły białej, które nadają okolicy alpejski charakter. Poziom wody zmienia się w zależności od opadów i parowania, więc w różnych porach roku jezioro wygląda inaczej — wiosną bywa pełne i rozlane, latem bardziej kameralne. Na wodzie można dostrzec kobierce rdestnic pływających i jaskrowca wodnego. Na północ od głównego jeziora kryje się jeszcze mniejsze, bezimienne oczko wodne na wysokości 874 m n.p.m., liczące zaledwie 0,5 ha powierzchni. Atmosfera jest tu niemal baśniowa — spokój przerywają jedynie ptaki i szum wiatru w koronach drzew.

• Osturňa (wioska) — żółty szlak turystyczny prowadzący z Osturni na Magurę, przebiega w pobliżu zachodniego brzegu jeziora; trudność: łatwa do umiarkowanej.

• Jezioro jest przyrodniczą pamiątką objętą ochroną Pienińskiego Parku Narodowego — prosimy trzymać się wytyczonych szlaków.
• Na skrajach lasu rośnie chroniony widlicz spłaszczony (Diphasiastrum complanatum) — nie zbieraj roślin.
• Teren nie ma wyznaczonego otuliny ochronnej, jednak obowiązują przepisy parku narodowego.

Ciekawostką jest, że jezioro zawdzięcza swoje istnienie osuwiskowi skał paleogeńskich — to rzadki przykład naturalnego jeziora zaporowego w tej części Karpat.