Milešický prales to jedno z tych rzadkich miejsc, gdzie las naprawdę żyje własnym życiem — bez ingerencji człowieka, od setek lat. Ten pierwotny mieszany las górski na północno-wschodnim zboczu grzbietu między Boubínem a Bobíkiem skrywa drzewa liczące sobie 250–300 lat i atmosferę dzikości, którą trudno znaleźć gdzie indziej na Szumawie.

Spacerując po rezerwacie, masz poczucie wejścia w zupełnie inny wymiar czasu. Dwie trzecie lasu tworzą powalone pnie, próchnejące pniaki i wywroty — to nie zaniedbanie, lecz natura w najczystszej postaci. Jodły (Abies alba) i klony jawory (Acer pseudoplatanus) mieszają się z bukami, tworząc gęsty, wilgotny mikroklimat. Wiosną zieleń jest tu wyjątkowo intensywna, jesienią las płonie złotem i rudością, a zimą pokrywa śniegu nadaje mu niemal baśniowy charakter. Teren leży w CHKO Šumava, zaledwie 2,5 km od słynniejszego Boubínského pralesa, i jest częścią jelniej obory — choć sam rezerwat jest ogrodzony, chroniąc go przed zwierzyną.

• Najbliższym punktem wyjścia jest okolica Boubínskiego pralesa — rezerwat Milešický prales leży około 2,5 km od tamtego obszaru, na zboczu grzbietu między Boubínem a Bobíkiem. Ze względu na ograniczone informacje o znakowanych szlakach bezpośrednio do rezerwatu, zalecamy wcześniejsze sprawdzenie lokalnych map lub kontakt z zarządcą obszaru (Správa NP a CHKO Šumava).

• Rezerwat jest obszarem ściśle chronionym — należy trzymać się wyznaczonych tras i nie wchodzić w głąb lasu poza szlakiem.
• Obszar wchodzi w skład jelniej obory i jest ogrodzony ze względu na ochronę drzewostanu.
• Zarządzany przez Správa NP a CHKO Šumava.

Rezerwat był pierwotnie wyznaczony już w 1948 roku, jednak ochronę zawieszono w 1965 roku — na szczęście przywrócono ją w 1989 roku, ratując ten niezwykły skrawek pierwotnej Szumawy dla przyszłych pokoleń.