Jaskinia Milada to jeden z bardziej tajemniczych podziemnych skarbów Płaskowyżu Silickiego na Słowacji. Kryje w sobie podziemną rzekę, imponujące sale i domy o wysokości sięgającej 65 metrów ponad koryto rzeki — a mimo to pozostaje niedostępna dla zwykłych turystów, co tylko potęguje jej urok.

Jaskinia leży około 1 km na południowy wschód od miejscowości Silická Brezová w powiecie Rožňava, w sercu Słowackiego Krasu. Powstała w triasowych wapieniach wettersteińskich i stanowi ponorną część rozległego podziemnego systemu hydrologicznego. Wody płynące przez jaskinię wynurzają się z powrotem na powierzchnię dopiero przy wywierzysku w Kečovie — choć dokładna droga, jaką pokonują, wciąż pozostaje nieznana. Cały obszar zachwyca krasowym krajobrazem — suchymi dolinami, lejami i rozległymi widokami na Słowacki Kras, szczególnie pięknym jesienią, gdy lasy płoną kolorami.

Wnętrze jaskini liczy 800 metrów długości. Oprócz podziemnej rzeki i wielkich sal można tu podziwiać stalaktyty, stalagmity, sintrowe zasłony i maleńkie jeziorka. Jaskinię kończy przetokowe jezioro. Wejście do jaskini umożliwia sztolnia wejściowa wydrążona już po jej odkryciu.

• Silická Brezová — punkt wyjścia do okolic jaskini; wejście nie jest udostępnione publicznie, teren można zwiedzać jedynie z zewnątrz lub w ramach zorganizowanych wypraw speleologicznych.

• Jaskinia jest narodowym pomnikiem przyrody — ochrona obowiązuje od 1972 roku, nowelizowana w 1996 roku.
• Jaskinia jest zamknięta dla ogółu zwiedzających — wstęp mają jedynie badacze i speleolodzy z odpowiednimi zezwoleniami.
• W jaskini zimuje 14 gatunków nietoperzy, m.in. podkowiec mały, podkowiec duży i nocek duży — wyjątkowo cenne zimowisko w skali regionu.

Jaskinia Milada została odkryta w 1946 roku przez Jána Majko i jego współpracowników — weszli do niej przez 19-metrową przepaść. W 1960 roku J. Jirásek przebił się przez syfon wodny i odkrył kolejne 360 metrów nieznanych dotąd korytarzy. To miejsce, które wciąż skrywa swoje tajemnice.