Kráľova hoľa (1948 m n.p.m.) to jedna z dwóch narodowych gór Słowaków — obok tatrzańskiego Krywania — i bez wątpienia jeden z najpiękniejszych szczytów Niżnych Tatr. Na wędrowca czeka tu coś wyjątkowego: panorama obejmująca blisko jedną szóstą powierzchni całej Słowacji, od Tatr po Słowacki Raj i odległe Bieszczady.

Szczyt ma charakter rozległej, otwartej hali — powyżej górnej granicy lasu rozpościerają się łąki górskie i połacie kosodrzewiny, które latem mienią się zielenią, a jesienią płoną złotem i rudością. Widoczność bywa tu wręcz oszałamiająca: w promieniu 50–60 km można doliczyć się kilkunastu grup górskich, a przy wyjątkowo przejrzystym powietrzu wzrok sięga aż po Połoninę Borżawską, oddaloną o ponad 220 km. Zimą szczyt jest spokojniejszy, ale równie majestatyczny — ośnieżone grzbiety Niżnych Tatr tworzą spektakularny widok.

• Telgárt — szlak czerwony (główny graniowy Cesta hrdinov SNP), czas przejścia zależny od wariantu, trasa umiarkowanie trudna
• Šumiac — przez Skaliczkę i Predné sedlo, trasa umiarkowanie trudna
• Liptovská Teplička — przez Veľký Brunov i Zatúrňa, trasa umiarkowanie trudna
• Spišské Bystré — przez Smrečinské sedlo i Tri kopce, trasa wymagająca

• Szczyt leży na terenie Parku Narodowego Niżne Tatry — należy poruszać się wyznaczonymi szlakami.
• Na szczycie znajduje się potężna stacja przekaźnikowa TV z 131-metrowym masztem oraz placówka słowackiego Pogotowia Górskiego (HORSKÁ ZÁCHRANNÁ SLUŽBA).
• Na szczyt prowadzi droga asfaltowa z Šumiac (11,5 km, śr. nachylenie 10,6%) — zamknięta dla samochodów, ale dozwolona dla rowerzystów.
• Na górze nie ma schroniska turystycznego — zaplanuj odpowiednie zaopatrzenie.

Według miejscowej legendy już w 1241 roku schronił się tu przed najazdem mongolskim król Węgier Bela IV — a dobry król Maciej Korwin miał tu ucztować po udanych łowach w 1474 roku, zostawiając pamiątkowy napis na płaskim głazie, który służył mu za stół. To miejsce z prawdziwą historią wpisaną w skały.