Kuzijski Masyw Rezerwatowy to jedno z najcenniejszych miejsc Karpat — fragment pierwotnej przyrody, gdzie buczyny liczące setki lat rosną niemal tak samo, jak przed wiekami. To część Karpackiego Rezerwatu Biosfery i wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO obszar praolesów bukowych. Jeśli marzysz o lesie, który naprawdę oddycha, to właśnie tutaj.

Masyw rozciąga się na południowo-wschodnich stokach Świdowca, między rzeką Cisą a doliną Kosiwskiej. Krajobraz jest wyjątkowo urozmaicony — od ciepłych dębowo-bukowych lasów w dolnych partiach, przez gęste buczyny, aż po skaliste urwiska z jurajskich wapieni. Największy z nich, Skała Sokolinie Berdo, robi niesamowite wrażenie. Najwyższy szczyt, Łysyna (1409 m n.p.m.), oferuje szerokie widoki na Kotlinę Górnej Cisy. Wiosną runo leśne pokrywa się zawilcami i żywcami, jesienią buczyna płonie złotem — każda pora roku ma tu swój niepowtarzalny charakter.

• Punkt wyjścia — okolice Tiaczewa lub miejscowości wzdłuż doliny Cisy — szlaki prowadzą w górę stoków masywu; trudność: umiarkowana do wymagającej w zależności od wybranego grzbietu.

• Masyw wchodzi w skład Karpackiego Rezerwatu Biosfery — część obszarów objęta jest ścisłą ochroną, poruszanie się wyłącznie po wyznaczonych szlakach.
• Na terenie masywu znajdują się trzy wodospady (Połońsko-Kuzijski, Łychy, Kamienny) oraz opuszczone sztolnie żelazne będące schronieniem dla 8 gatunków nietoperzy.
• Obszar UNESCO — dotyczy praolesów bukowych; obowiązuje zakaz ingerencji w siedliska.

Ciekawostka: właśnie tutaj kończy się zwarte zasięgowe dębowo-buczyny karpackiej — ciepłe masy powietrza napływające z Kotliny Górnej Cisy tworzą unikalny mikroklimat, dzięki któremu rosną tu rośliny ciepłolubne niespotykane w innych częściach Karpat, a w szczelinach wapiennych skał ukrywa się chroniony cis pospolity.