Jezioro Żywieckie to największy zbiornik retencyjny w polskich Beskidach — rozległa tafla wody otoczona zielonymi wzgórzami na pograniczu Kotliny Żywieckiej i Beskidu Małego. To miejsce, gdzie górska przyroda spotyka się z rekreacją na wodzie, a widoki na okoliczne szczyty zapierają dech w piersiach o każdej porze roku.

Zbiornik rozciąga się na długości ponad 6 km i osiąga szerokość do 3 km, tworząc imponujący krajobraz wodny. Latem brzegi tętnią życiem — żeglarze, windsurferzy i kajakarze chętnie korzystają z rozległego akwenu. W sierpniu organizowane są tu regaty żeglarskie. Jesienią jezioro nabiera spokojniejszego charakteru — mgły snujące się nad wodą i złocące się lasy na okolicznych zboczach tworzą nastrojowe, niemal melancholijne obrazy. Zimą, gdy poziom wody bywa niższy, odsłaniają się malownicze fragmenty dawnych brzegów.

• Żywiec (centrum miasta) — dojście na nabrzeże jeziora pieszo lub rowerem wzdłuż rzeki Soły, trasa łatwa, widokowa.
• Tresna — miejscowość przy zaporze, parking przy elektrowni wodnej; idealne miejsce na oglądanie zapory i spacer wzdłuż brzegu.

• Zbiornik jest użytkowany gospodarczo — część brzegów może być niedostępna w pobliżu zapory i elektrowni wodnej.
• Przy moście w okolicach Oczkowa znajduje się tablica pamiątkowa upamiętniająca tragiczny wypadek z 15 listopada 1978 roku.
• W latach suszy poziom wody może znacznie opaść, odsłaniając dno — tak było w 2015 roku, gdy lustro wody obniżyło się o ok. 2 m.

Mało kto wie, że pod wodami jeziora spoczywają zalane wsie — Zarzecze, Tresna, Zadzielo i Stary Żywiec — pochłonięte przez zbiornik gdy ten powstał w 1966 roku. W czasie wyjątkowo niskiego stanu wód można dostrzec fragmenty dawnych fundamentów, co nadaje temu miejscu wyjątkowy, niemal mistyczny charakter.