Dolina Innu to jedna z najdłuższych i najbardziej charakterystycznych alpejskich dolin, którą na przestrzeni setek kilometrów przepływa rzeka Inn, płynąca z południowego zachodu na północny wschód i przecinająca Alpy Wschodnie. To trasa, którą można poznawać etapami - od szwajcarskiego Engadynu, przez tyrolskie odcinki w Austrii, po bawarskie niziny przedalpejskie w Niemczech.

Charakter doliny zmienia się wyraźnie na całej jej długości. W Engadynie jest wąska, otoczona jeziorami, nad jednym z nich leży znany kurort St. Moritz. W Dolnym Engadynie zwęża się w efektowne kaniony, by po przekroczeniu granicy austriacko-szwajcarskiej ponownie się rozszerzyć. Za Landeck i Imst dolina staje się szeroka, z płaskim dnem sięgającym aż do granicy z Niemcami w Kufsteinie. To typowa dolina polodowcowa - trog o stromych zboczach i wysoko zawieszonych terasach, ukształtowana przez potężny lodowiec inński. Za Kufsteinem góry łagodnieją, przechodząc w pagórkowate moreny czołowe, a dolina otwiera się w rozległą krainę kotlin, którą Inn płynie aż do ujścia do Dunaju w Passau.

• St. Moritz (Szwajcaria) - punkt wyjścia do zwiedzania Górnego Engadynu, dostęp drogowy i kolejowy
• Innsbruck (Austria) - centralny punkt Tyrolskiego Inntal, dobrze skomunikowany z resztą doliny
• Kufstein - przejście graniczne do bawarskiego odcinka doliny

• Dolina obejmuje wiele odcinków o różnym charakterze - warto zaplanować, którą część chce się zwiedzić
• Region dostępny cały rok, choć warunki i atrakcje zmieniają się sezonowo

W XIX wieku dolinę między Rosenheim i Kufsteinem odwiedziło około 250 malarzy krajobrazu, zwanych 'malarzami Inntal', zainspirowanych jej malowniczymi widokami.