Alpy Algawskie to góry, w których strome, zielone zbocza mieszają się z ostrymi wapiennymi grzbietami, tworząc krajobraz jak z pocztówki. To pogranicze Niemiec i Austrii, gdzie łagodne z pozoru pastwiska potrafią mieć nachylenie nawet 70 stopni — stąd ich sława wśród miłośników górskiej wędrówki szukających czegoś więcej niż spacer.

Krajobraz zaskakuje różnorodnością: soczyste hale pełne kwiatów, strome trawiaste stoki, skaliste granie i doliny, w których pasą się krowy z dzwonkami. To jeden z najbogatszych florystycznie regionów całych Alp. Zimą w wyższych partiach leży sporo śniegu, a na północnych zboczach przetrwał nawet niewielki lodowiec. Słynne są wielodniowe trasy z schroniska do schroniska, pozwalające wędrować nawet dziesięć dni bez schodzenia do doliny.

Najwyższe szczyty:

• Großer Krottenkopf (2657 m) — najwyższy szczyt Alp Algawskich, leżący już po stronie austriackiej
• Nebelhorn (2224 m) — popularny cel wycieczek z widokiem na Oberstdorf
• Hochvogel (2592 m) — charakterystyczna piramida widoczna z daleka
• Haldenwanger Eck — punkt na granicy trzech krajów: Bawarii, Tyrolu i Vorarlbergu

Praktyczne info:

• Najlepsza pora: czerwiec-wrzesień — pełnia lata gwarantuje przejezdność wysokogórskich szlaków
• Baza wypadowa: Oberstdorf, Sonthofen, Bad Hindelang
• Trudność szlaków: od łatwych dolinnych spacerów po wymagające trasy wysokogórskie na stromych trawiastych zboczach
• Dojazd: samochodem przez autostradę A7 do Oberstdorfu lub pociągiem z Monachium przez Kempten

To najbardziej deszczowy region Niemiec — a mimo to (a może właśnie dlatego) zachwyca intensywną zielenią, jakiej próżno szukać gdzie indziej w Alpach.