Dzicza Przepaść (słow. Diviačia priepasť) to jedna z najgłębszych i najpiękniejszych jaskiń Krasu Słowacko-Węgierskiego — pionowa studnia sięgająca 123,5 m w głąb ziemi, skrywająca jedenaście imponujących sal i bogactwo nacieków. To miejsce wyjątkowe nie tylko dla speleologów, ale dla każdego, kto fascynuje się tym, co kryje się pod powierzchnią karpackich płaskowyżów.

Jaskinia leży w południowo-wschodniej części Płaskowyżu Pleszywskiego, otoczona typowym krajobrazem krasu słowackiego — rozległymi, trawiastymi połoninami porozcinanymi lejkami i szczelinami. Nad powierzchnią nic nie zdradza skali tego, co czeka pod ziemią. Latem okolica tcnie spokojem, jesienią rozświetla ją złota barwa traw, a zimą płaskowyż pokrywa się śniegiem, przez co dojście do otworu staje się szczególnie malownicze. Atmosfera tego miejsca jest nieco tajemnicza — lokalna ludność znała wejście do przepaści od dawna i przez wieki nazywała ją po węgiersku 'Žomboja'.

• Vidová (wieś, punkt startowy) — najkrótsza droga do jaskini, ok. 2 km na południe od otworu. Uwaga: sama jaskinia leży już na obszarze katastralnym Plešivca. Trudność: umiarkowana.

• Jaskinia nie jest dostępna do zwiedzania dla turystów — wstęp tylko dla badaczy i speleologów za odpowiednim zezwoleniem.
• Od 1986 r. objęta ochroną jako Národná prírodná pamiatka (narodowy pomnik przyrody).
• Leży na terenie Parku Narodowego Kras Słowacki i jest wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
• Jaskinia jest ważnym miejscem zimowania nietoperzy — podkowców małych i nocków dużych.

W 1964 r. miejscowy myśliwy zaprowadził tu czeskich speleologów, którzy na dnie jednej z sal odkryli liczący 3000 lat szkielet dzika pokryty naciekami — to właśnie od tego znaleziska pochodzi obecna nazwa przepaści.