Děčín (niem. Tetschen, 1942–1945 Tetschen-Bodenbach, 1945 Děčín-Podmokly) – miasto statutarne w Górach Połabskich, w północno-zachodnich Czechach, w kraju usteckim, u ujścia Ploučnicy do Łaby, siedziba powiatu Děčín. Miasto utworzono w 1942, z połączenia leżącego na prawym brzegu Łaby Děčína (niem. Tetschen) i lewobrzeżnego miasta Podmokly (niem. Bodenbach). Na początku 2024 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą niemal 47 tys., Děčín zajmował dwudzieste drugie miejsce pod względem liczby ludności w Czechach. Występuje tu przemysł maszynowy, młynarski, chemiczny, poligraficzny, materiałów budowlanych, stocznia rzeczna, huta aluminium zakłady włókiennicze, cukrownia. Miasto jest również portem rzecznym, węzłem kolejowym i drogowym. Jest również ośrodkiem turystycznym związanym z miejscowymi (via ferraty Pastýřská stěna, rejsy statkami po Łabie) i pobliskimi atrakcjami (Czeska Szwajcaria, Łabskie Piaskowce – Tiské stěny, Děčínský Sněžník). Znajduje się tutaj zamek (XII, XVI–XVIII w., patrz niżej), późnogotycki most (XV w.), barokowy kościół, secesyjna synagoga oraz zabudowa renesansowa, barokowa i klasycystyczna. Zamek w Děčínie wraz z rozległymi dobrami, pomiędzy pasmami Sudetów i Rudaw, stanowił od 1628 do 1932 własność arystokratycznego austriackiego rodu Thun-Hohenstein.