Zuckerhütl to najwyższy szczyt Alp Stubajskich w Tyrolu, wznoszący się na 3507 m n.p.m. i widoczny już od wejścia do doliny Stubaital dzięki swojej wdzięcznej, przypominającej cukiernicę formie, od której wziął nazwę.

Szczyt otoczony jest lodowcami ze wszystkich stron, co czyni go prawdziwie alpejskim celem. Ze wschodu Zuckerhütl prezentuje się jako śmiały, ośnieżony rożek o charakterze cukrowej głowy, natomiast z zachodu ukazuje surowe, skaliste i odpychające oblicze. Północna ściana, pokryta lodem i firnem, coraz bardziej odsłania się na skutek topnienia lodowca Sulzenauferner, który rozciąga się szeroko u jej podnóża. Po stronie wschodniej i południowej leży lodowiec Triebenkarlasferner, a za Pfaffensattel wznosi się potężny Wilder Pfaff. Na zachodzie ciągnie się eksponowana skalna grań przez Pfaffenschneide, a na południowym wschodzie, za lodowcem, widać Sonklarspitze.

• Pfaffensattel (3344 m) — droga normalna wschodnią granią, terenem kombinowanym (dół lodowcowy, górna część skalna, częściowo rozsypista, ryzyko kamieni spadających, trudność I)
• Pfaffensattel dostępny z Sulzenauhütte, Dresdner Hütte lub Hildesheimer Hütte przez lodowiec Sulzenauferner (niebezpieczeństwo szczelin, wymagany sprzęt i doświadczenie lodowcowe)

• Ze względu na wzmożone ryzyko obwałów kamiennych letnie wejścia są odradzane, a lokalni przewodnicy górscy organizują wyprawy na szczyt jedynie zimą
• Latem alternatywnie proponowane są wejścia na sąsiedni, niewiele niższy szczyt Pfaffenschneide, nazywany w tym kontekście Zuckerhütl-Westgipfel
• Zimą szczyt można zdobyć na skitourach przez lodowiec Sulzenauferner, także z wykorzystaniem wyciągów lodowca Stubaier Gletscher

Pierwszy krzyż szczytowy postawiono w 1947 roku, a jego historia stała się tematem filmu z 1948 roku pod tytułem Gipfelkreuz — obecny krzyż, ustawiony w 2002 roku za pomocą helikoptera, zastąpił ten uszkodzony podczas burzy w 2001 roku.