Zmarzły Szczyt (2396 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich wierzchołków, które nie krzyczą o swojej wielkości — a mimo to kryją w sobie coś wyjątkowego. Położony w głównej grani Wysokich Tatr, nad malowniczą Doliną Batyżowiecką, przyciąga tych, którzy szukają autentycznej górskiej przygody z dala od turystycznych szlaków.

Szczyt tkwi między Gánkiem (2462 m) a Lavínovým štítem (2606 m), a jego ściany opadają w trzech kierunkach — do dolin Zlomiskovej, Kačacej i Batyżowieckiej. Z wierzchołka rozciąga się panorama godna najwyższych tatr: widoczne są okoliczne szczyty i doliny Wysokich Tatr, północna część grani Tatr Bielskich, a przy dobrej pogodzie także Góry Wołowskie i szczyty południowej Polski. Teren jest skalny i wymagający — nawet najłatwiejsza droga przez Sedlo pod Drúkom (trudność I) bywa eksponowana i przy złych warunkach staje się poważnym wyzwaniem.

• Podejście przez Sedlo pod Drúkom — najtańsza technicznie trasa, trudność I, miejscami eksponowana (długi przekrok); jedyna opcja dla mniej doświadczonych wspinaczy, wyłącznie z przewodnikiem górskim.

• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz narodowych rezerwatów przyrody Bielovodská dolina, Mengusovská dolina i Batizovská dolina — wejście jest możliwe wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim.
• Na szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny.
• Pierwsze wejście: O. Gömöry i P. Kirner, 1890 r.

Ciekawostką jest fakt, że na wierzchołku Zmarzłego Szczytu zbiegają się granice aż trzech narodowych rezerwatów przyrody — to rzadko spotykane i dobrze oddaje wyjątkowość tego miejsca w tatrzańskim ekosystemie.