Żłobisty Szczyt (2426 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich wierzchołków, które robią wrażenie już samym wyglądem — smukły, trójwierzchołkowy masyw poorany głębokimi żlebami, dumnie sterczący w głównej grani Tatr Wysokich. To szczyt dla tych, którzy szukają prawdziwej górskiej przygody z dala od tłumów.

Masyw składa się z trzech wierzchołków: głównego (2426 m), środkowego — zwanego Wieżą Wachtera (Żłobista Turnia), oraz najniższego południowo-wschodniego, niekiedy nazywanego Żłobistą Kopą. Od strony Kaczej Doliny opada potężną, czterystometrową ścianą północno-wschodnią — częścią słynnego 'Kaczego Muru'. Widoki z wierzchołka są rozległe: w panoramie mieszczą się okoliczne szczyty i doliny Tatr Wysokich, północna część grani Tatr Bielskich, znaczna część Tatr Niskich oraz szczyty po stronie polskiej. Zimą masyw nabiera surowego, alpejskiego charakteru.

• Na Żłobisty Szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Wejście możliwe jest wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim — szczyt leży na terenie tatrzańskich rezerwatów przyrody. Punktem wyjścia może być okolica Wyżnich Hagów lub Doliny Złomiskowej po stronie słowackiej.

• Wejście na szczyt wymaga obecności licencjonowanego przewodnika górskiego — jest to wymóg prawny wynikający z położenia w granicach narodowych rezerwatów przyrody (Bielovodská dolina i Mengusovská dolina) i Tatrzańskiego Parku Narodowego.
• Szczyt należy do trudniej dostępnych i rzadziej odwiedzanych wierzchołków Tatr Wysokich.

Pierwszego wejścia na główny wierzchołek dokonali w 1899 roku Karol Jordán oraz francuska alpinistka Marthe Lavallé — pokonując wąską, eksponowaną granią żleb i południowo-zachodnie żebro. Sama nazwa szczytu pochodzi od góralskiego słowa 'żłoby', opisującego żlebami porozcinany masyw.