Jawornyk to wydłużony grzbiet w Beskidzie Połonińskim na Zakarpaciu, który przyciąga turystów zarówno latem, jak i zimą. Choć jego wysokość nie powala (1017 m n.p.m.), szczyt wyrasta ponad las i oferuje panoramę otwartych połonin porośniętych górskimi trawami i krzewami borówki oraz maliny. To jedno z tych miejsc, gdzie natura robi wrażenie bardziej niż liczby w atlasie.

Grzbiet rozciąga się na długości około 10 km i leży na granicy strefy ochronnej Użańskiego Narodowego Parku Przyrodniczego. Północno-wschodnie stoki powyżej 600–800 m n.p.m. pokrywa buczyna pierwotna z drzewami sięgającymi 40–45 metrów — jeden z lepiej zachowanych lasów naturalnych w tej części Karpat. Wiosną i latem grzbiet jest zielony i pachnący, jesienią buk płonie złotem, zimą zaśnieżone stoki kuszą narciarzy i miłośników wędrówek na rakietach śnieżnych.

• Z Wełykego Bereznowego w kierunku wsi Ruski Mociar — dalej albo do schroniska turystycznego, albo w stronę wieży telewizyjnej; trasa umiarkowana.
• Od początku wsi Kostryno — przejście przez rzekę Uż, dalej przez pole i zalesienie, wejście na szczyt Kyczery, skręt w prawo ku potokiem Ternowskim, przez las bukowy aż do schroniska turystycznego; trasa umiarkowana.

• W okolicy szczytu znajduje się schronisko turystyczne 'Jawornyk' — warto sprawdzić dostępność przed wyjazdem.
• Na grzbiecie zlokalizowana jest wieża telewizyjna, widoczna z daleka i użyteczna jako punkt orientacyjny.
• Szczyt jest objęty ochroną jako pomnik przyrody 'Hora Jawornyk' w ramach Użańskiego NPP.
• Popularne miejsce ma problem z zanieczyszczeniem okolic wierzchołka — zabierz śmieci ze sobą.

Badania naukowe w buczynie pierwotnej na Jaworniku prowadził już w 1925 roku czeski botanik Alois Zlatník — to jeden z najdłużej monitorowanych lasów naturalnych w Karpatach.