Wielkie Solisko (2412 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Grani Soliska w słowackich Tatrach Wysokich — masywna, dziка kulminacja oddzielająca Dolinę Młynicką od Doliny Furkotnej. Nie znajdziesz tu znakowanych szlaków ani tłumów turystów, za to czeka na ciebie prawdziwa tatrzańska przygoda i widoki, które zostają w pamięci na długo.

Grań Soliska to teren surowy i skalisty, a Wielkie Solisko dominuje nad nią wyraźnie. Zachodnia ściana szczytu opada stromо około 200 metrów w stronę Wyżniego Wielkiego Furkotnego Stawu, wschodnia — rozległa, pełna żeber i żlebów — liczy około 300 metrów i tworzy imponujący kompleks z sąsiednimi ścianami Pośredniego Soliska. Latem krajobraz jest surowo piękny: skaliste grzędy, błyszczące stawy w dolinach poniżej i panorama na główną grań Tatr. Zimą szczyt zamienia się w poważne wyzwanie wspinaczkowe, dostępne tylko dla doświadczonych alpinistów.

• Dolina Młynicka (Mlynicka dolina) — podejście od strony wschodniej, brak znakowanego szlaku, teren wymaga doświadczenia wspinaczkowego, trudność od 0+ do II w skali tatrzańskiej
• Dolina Furkotna — wariant od strony zachodniej, podejście pod zachodnią ścianę od Wyżniego Wielkiego Furkotnego Stawu, podobny poziom trudności

• Na szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście wymaga umiejętności wspinaczkowych i znajomości terenu
• Szczyt leży na terytorium Słowacji w obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP) — obowiązują przepisy parku
• Na wierzchołku stoi charakterystyczny dwumetrowy blok skalny w kształcie grzyba — nieomylny znak, że dotarłeś na miejsce

Na stokach Wielkiego Soliska licznie występuje jaskier karłowaty — rzadka roślina tatrzańska, która sprawia, że szczyt ma swój wyjątkowy botaniczny akcent. Pierwsze odnotowane wejście latem miało miejsce 19 lipca 1903 roku, a zimą dopiero w 1912 roku — co dobrze oddaje charakter tego miejsca.