Wielka Teriańska Turnia to jedna z najbardziej okazałych turni Grani Hrubego w słowackich Tatrach Wysokich — potężna skalna forteca wznosząca się na 2375 m n.p.m., widoczna z daleka dzięki swojej imponującej, do 600-metrowej ścianie północnej. To miejsce dla wytrawnych taterników, nie dla zwykłych turystów — szczyt pozostaje niedostępny żadnymi znakowanymi szlakami.

Charakter tego miejsca to surowa, dzika Tatrzańska ściana opadająca ku Dolinie Hlińskiej, tworząca jedną całość ze ścianą sąsiedniej Skrajnej Teriańskiej Turni. W ścianie wyróżnia się potężny północno-wschodni filar oraz olbrzymi płytowy taras zwany Teriańską Galerią. Od strony Niewcyrki, obszaru ścisłej ochrony przyrody, opada niższa, około 200-metrowa ściana przecięta żlebami i kominami. Zimą i latem to miejsce ciszy, wiatru i skalnej surowości, zarezerwowane dla doświadczonych wspinaczy.

Jak dotrzeć na szczyt

• Przejście granią Hrubego — dostęp wyłącznie dla wspinaczy, brak znakowanych szlaków turystycznych
• Wspinaczka od strony Doliny Hlińskiej — trasa dozwolona regulaminem TANAP-u

Praktyczne informacje

• Brak znakowanych szlaków turystycznych na szczyt — dostęp tylko dla taterników
• Dozwolone jest wyłącznie przejście granią lub wspinaczka od strony Doliny Hlińskiej
• Niewcyrka to obszar ochrony ścisłej TANAP-u — obowiązuje całkowity zakaz wstępu
• Poprowadzono tu kilka dróg wspinaczkowych o trudności od IV do VI- w skali tatrzańskiej, w tym trasy wielogodzinne (do 18-21 godz.)

Pierwszego wejścia na szczyt dokonał Ignacy Król 22 lipca 1907 roku, a nazwa turni wywodzi się od pobliskich Teriańskich Stawów w Niewcyrce, wprowadzona do literatury przez Witolda Henryka Paryskiego w 1956 roku.