Wielicki Szczyt (2 319 m n.p.m.) to skalny wierzchołek w głównej grani Wysokich Tatr, dobrze znany turystom odwiedzającym okolicę – choć sam szczyt jest dostępny wyłącznie z przewodnikiem górskim, jego sylwetka doskonale widoczna jest z popularnej przełęczy Poľský hrebeň. To miejsce dla tych, którzy chcą poczuć prawdziwy charakter tatrzańskiej grani.

Szczyt leży między Lavínovým štítom (2 606 m) a Východną Vysoką (2 428 m), a jego południowa ściana opada do malowniczej Doliny Wielickiej. Widoki z wierzchołka są panoramiczne – rozciągają się na okoliczne szczyty i doliny Wysokich Tatr, a przy dobrej widoczności sięgają Gór Wołowskich i szczytów w południowej Polsce. Teren jest skalisty i wymagający, a atmosfera dzikości sprawia, że miejsce to robi wrażenie niezależnie od pory roku.

Jak dotrzeć na szczyt:

• Tatrzańska Polana (Tatranská Polianka) — szlak zielony w kierunku schroniska Sliezsky dom, dalej szlak niebieski przez Dolinę Litworową i przełęcz Prielom — wymagający; szczyt dostępny tylko z licencjonowanym przewodnikiem górskim

Praktyczne informacje:

• Wejście na szczyt możliwe wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim
• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz rezerwatów przyrody Bielovodská dolina i Velická dolina — ruch turystyczny dozwolony tylko oznakowanymi szlakami
• Pobliskie schronisko Sliezsky dom znajduje się na południe od szczytu

Pierwsze wejście na Wielicki Szczyt odbyło się w 1905 roku – dokonał go A. Grósz z towarzyszami granią od Velického sedla. W 1973 roku zdobyto 'Direttissimę' północnej ściany – jedno z najtrudniejszych przejść w tej części Tatr (V+ A2).