Wielicki Szczyt (słow. Velický štít, niem. Felker Spitze, węg. Felkai-csúcs) – zwornikowy szczyt o wysokości 2320 m n.p.m. znajdujący się w grani głównej Tatr Wysokich w ich słowackiej części. Od Małego Wielickiego Szczytu na wschodzie oddzielony jest Wyżnią Wielicką Ławką, a od Litworowego Zwornika w masywie Litworowego Szczytu na południowym zachodzie oddziela go głęboko wcięta Wielicka Przełęcz. Wielicki Szczyt nie jest dostępny żadnymi znakowanymi szlakami turystycznymi, dla taterników najciekawsze są jego północne i północno-zachodnie urwiska. Masyw Wielickiego Szczytu rozciąga się od Wielickiej Przełęczy na zachodzie do przełęczy Polski Grzebień na wschodzie, poprzez którą sąsiaduje z Małą Wysoką. W masywie można wyróżnić kilka drugorzędnych obiektów, od głównego wierzchołka na wschód są to: Wyżnia Wielicka Ławka (Vyšná Velická lávka), Mały Wielicki Szczyt (Malý Velický štít), Niżnia Wielicka Ławka (Nižná Velická lávka), Zmarzła Kopa (Zamrznutá kopa). Wielicki Szczyt jest zwornikiem dla grani wybiegającej na północ, oddzielającej kocioł Litworowego Stawu w Dolinie Litworowej od Kotła pod Polskim Grzebieniem. Grań ta ma charakter wielkiej grzędy. U jej podnóża znajduje się Litworowa Przehyba, oddzielająca masyw Wielickiego Szczytu od Hrubej Turni. W północnej grani, tuż pod wierzchołkiem położona jest przełęcz Wyżni Ogrodowy Przechód, poniżej której grzbiet się rozwidla. W odnodze północno-zachodniej położony jest Niżni Ogrodowy Przechód, zaś odnoga północna przez Zmarzły Przechód opada na Litworową Przehybę. Południowe stoki Wielickiego Szczytu opadają do Wielickiego Kotła. Ich górną częścią jest płytowa i urwista ściana bloku szczytowego, mierząca około 70 m wysokości, z podnóżem w żlebie opadającym z Wyżniej Wielickiej Ławki. Wyższe są ściany opadające do Doliny Litworowej – północna o wysokości około 250 m i północno-zachodnia, wysoka na około 300 m. Rozdzielone są one północno-zachodnim filarem, urwistym w swych dolnych 2/3 z ponad 300 m wysokości. W dolnej i środkowej części północno-zachodniej ściany Wielickiego Szczytu rozciąga się szereg piarżystych tarasów zwanych Litworowymi Ogrodami – Niżni Litworowy Ogród (1920–1950 m), Pośredni Litworowy Ogród (2020–2050 m) i Wyżni Litworowy Ogród (2150–2170 m). Nazewnictwo Wielickiego Szczytu wywodzi się bezpośrednio od położonej poniżej jego Doliny Wielickiej. Niegdyś wraz z Litworowym Szczytem określany był zbiorczą nazwą Wysokie Gerlachowskie – z uwagi na położenie w pobliżu najwyższego szczytu Tatr, Gerlacha. Wcześniejsze pomiary określały wysokość szczytu na 2320 m, 2319 m lub 2318 m.