Urbanowe Turnie to pięć wyniosłych turni skalnych ukrytych w bocznej grani Tatr Wysokich, tuż przy Małym Gerlachu. To miejsce dla prawdziwych taterników — nie znajdziecie tu znakowanych szlaków, tylko dziką, skalistą grań otoczoną legendą pierwszych myśliwych i przewodników.

Grań Urbanowych Turni ciągnie się między Przełączką pod Małym Gerlachem a Urbanową Czubą, oddzieloną Urbanową Szczerbiną. Turnie nie mają własnych nazw — oznaczone są cyframi od I do V, a najwyższa i wciąż niepomierzona to Urbanowa Turnia V. Pomiędzy wierzchołkami czekają charakterystyczne obniżenia — Skrajna, Pośrednia i Zadnia Urbanowa Ławka oraz Urbanowa Przełęcz. To surowy, kamienisty krajobraz, gdzie widoki na masyw Gerlacha i otaczające granie robią piorunujące wrażenie, zwłaszcza w blasku porannego słońca. Latem skały nagrzewają się i oferują wymagającą, ale satysfakcjonującą wspinaczkę, zimą teren staje się śnieżny i zdecydowanie niebezpieczny — zarezerwowany wyłącznie dla doświadczonych taterników z odpowiednim sprzętem.

• Brak znakowanych szlaków turystycznych — dostęp możliwy jedynie dla taterników poruszających się granią, zazwyczaj w ramach przejścia grani od Małego Gerlacha
• Tradycyjne podejście prowadzi przez grań łączącą Małego Gerlacha z Urbanową Czubą, wymaga doświadczenia w taternictwie i orientacji w terenie skalnym

• Na żaden z pięciu wierzchołków nie prowadzą oznakowane szlaki — teren dostępny wyłącznie dla taterników
• Wejście wymaga umiejętności wspinaczkowych i odpowiedniego przygotowania, gdyż jest to trasa poza systemem szlaków turystycznych

Nazwa turni upamiętnia Martina Spitzkopfa-Urbana, spiskiego myśliwego i młynarza, który w 1834 roku jako pierwszy zdobył główny wierzchołek Gerlacha. Pierwsze turystyczne przejście wszystkich pięciu turni odbyło się dopiero w 1930 roku, dzięki Wincentemu Birkenmajerowi, Janowi Kazimierzowi Dorawskiemu i Janowi Alfredowi Szczepańskiemu.