Szczyrbskie Solisko (2302 m n.p.m.) to jeden z bardziej wyrazistych szczytów grzbietu Soliska w Wysokich Tatrach — masywny, skalny wierzchołek, który przy spojrzeniu od Szczyrbskiego Jeziora wyróżnia się spośród całego grzbietu jako jedyny naprawdę wyraźny punkt. Czeka tu dzika, nieokiełznana przyroda i panorama, która wynagradza każdy wysiłek.

Szczyt leży na granicy dwóch dolin — Młynickiej i Furkotskiej — rozdzielając je niczym kamienny mur. Krajobraz jest surowy i alpejski: skały, piargi, a latem skąpe hale na dolnych partiach. Jesienią zbocza nabierają ciepłych, rdzawych barw kosodrzewiny, zimą szczyt pokrywa się lodem i śniegiem, czyniąc go jeszcze bardziej wymagającym. Z wierzchołka rozciąga się rozległa panorama kołowa — widać mnóstwo szczytów Wysokich Tatr, a w oddali Branisko, Niskie Tatry, Wielką Fatrę i Kras Spissko-Gemerski.

• Szczyrbskie Pleso (parking przy stacji kolejki) — brak znakowanego szlaku na wierzchołek; wyjście możliwe wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim, podejście bardzo wymagające, teren skalny.
• Na sąsiednie Predné Solisko (2117 m) prowadzi znakowany szlak — to jedyna oficjalnie dostępna alternatywa w pobliżu dla turystów bez przewodnika.

• Szczyt leży w strefie narodowych rezerwatów przyrody Doliny Furkotskiej i Młynickiej — wejście wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim (horský vodca).
• Brak znakowanego szlaku na wierzchołek.
• Pierwsze letnie wejście: Günther Oskar Dyhrenfurth i Hermann Rumpelt, 3 czerwca 1906 r.
• Pierwsze zimowe wejście: Julius Andreas Hefty i Lajos Rokfalusy, 25 marca 1913 r.

Nazwa 'Solisko' pochodzi od dawnego zwyczaju pasterskiego — u podnóża szczytu pasterze zostawiali sól dla owiec i krów. To malutki, dziś już zapomniany ślad ludzkiego życia w tej dzikiej, tatrzańskiej przestrzeni.