Szczyrbski Szczyt (2381 m n.p.m.) to jedna z bardziej charakterystycznych piramid skalnych w słowackich Tatrach Wysokich — doskonale widoczna z Tatrańskiej Sztrby i okolicznych miejscowości. Choć nie prowadzi tu żaden znakowany szlak turystyczny, właśnie ta niedostępność sprawia, że szczyt zachował swój dziki, nieokiełznany charakter i przyciąga tych, którzy szukają czegoś więcej niż popularnych tras.

Szczyt leży w grzbiecie Krywańskim, pomiędzy Wieżą Hlińską (2340 m) a Grubym Wierchiem (2428 m), górując nad malowniczą Doliną Młynicką od południa i Doliną Hlińską od północy. Panorama ze szczytu jest niemal okrągła — obejmuje liczne wierzchołki i doliny Tatr Wysokich, fragmenty Wołowców, Niskich Tatr i Beskidów Orawskich. Szczególnie piękny widok na Szczyrbski Szczyt roztacza się spod wodospadu Skok, znad Stawu nad Skokiem i spod Koziego Stawu Wyżniego — warto podejść choćby po to, żeby podziwiać jego klasyczną, strzelistą sylwetkę.

• Od strony Koziego Stawu Wyżniego — podejście z kierunku południowo-wschodniego, dostępne wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim.
• Od strony Capiego Stawu — podejście z kierunku południowo-zachodniego, również wyłącznie z przewodnikiem górskim.

• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz narodowych rezerwatów przyrody Doliny Kôprovej i Doliny Młynickiej — wejście bez znakowanego szlaku jest możliwe wyłącznie w towarzystwie licencjonowanego przewodnika górskiego.
• Najbliższe schronisko i baza wypadowa to Sztrbskie Pleso, położone na południe od szczytu.

Letnie pierwsze wejście na szczyt przypadło około 1895 roku — dokonał go Lajos Petrik w towarzystwie przewodników. Zimowego pierwszego zdobycia pokusił się E. Bauer, Alfred Martin i H. Schäfer 5 stycznia 1906 roku — to piękny przykład na to, jak długą historię ma alpinizm w tych górach.